Category: Archbishop’s Teaching

Περίοδος της Πεντηκοστής

Ομιλία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Μαρωνιτών Κύπρου κ.κ. Σελίμ Ζαν Σφέιρ

4η Κυριακή της Πεντηκοστής

( Λουκάς 10 / 21 – 24 )

Εκείνη τη στιγμή ο Ιησούς ένιωσε μέσα του αγαλλίαση, και είπε: «Σ' ευχαριστώ Πατέρα, Κύριε του ουρανού και της γης, γιατί αυτά που απέκρυψες από τους σοφούς και τους συνετούς τα φανέρωσες στους ταπεινούς. Ναι, Πατέρα μου, αυτό έγινε γιατί έτσι το θέλησες».  Ύστερα στράφηκε στους μαθητές και είπε: «Όλα μού έχουν παραδοθεί απ' τον Πατέρα μου. Κανένας δεν ξέρει ποιος είναι ο Υιός παρά μόνον ο Πατέρας· ούτε ποιος είναι ο Πατέρας παρά μόνον ο Υιός, κι εκείνος στον οποίο θέλει ο Υιός να το φανερώσει».

Και γυρίζοντας στους μαθητές του τους είπε ιδιαιτέρως: «Μακάριοι είναι εκείνοι που βλέπουν όσα βλέπετε εσείς! Σας βεβαιώνω πως πολλοί προφήτες και βασιλιάδες θέλησαν να δουν αυτά που βλέπετε εσείς, μα δεν τα είδαν· ν' ακούσουν όσα ακούτε εσείς, μα δεν τα άκουσαν».

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές εν Χριστώ,

1. Ο Ιησούς χαίρεται με το πνεύμα

Οι μαθητές επέστρεψαν για να πουν στον Ιησού ότι ακόμη και τα κακά πνεύματα τους υπάκουαν στο όνομά Του. Και ότι ο διάβολος έπεσε από τον ουρανό σαν αστραπή. Στη συνέχεια, ο Ιησούς επιβεβαιώνει τους μαθητές του δίνοντάς τους τη δύναμη να συντρίβουν φίδια και σκορπιούς και όλη τη δύναμη του εχθρού... Αλλά ο Ιησούς τους λέει ότι η χαρά τους πρέπει να συνίσταται στο ότι τα ονόματά τους θα γραφτούν στον ουρανό.

Και εκείνη την ώρα ο Ιησούς χαίρεται με το Πνεύμα απευθυνόμενος στον Πατέρα και ευχαριστώντας Τον. Βλέπουμε την ενότητα της Αγίας Τριάδας. Ο Υιός απευθύνεται στον Πατέρα εν Πνεύματι για να Τον ευχαριστήσει.

2. Ο Θεός επιλέγει τους μικρούς και ταπεινούς

Ο Πατέρας είναι ο Κύριος του ουρανού και της γης. Είναι ευχαριστημένος, γιατί έτσι το θέλησε με την καλοσύνη Του, να κρύβει τα πράγματα από τους σοφούς και τους έξυπνους και να τα αποκαλύπτει στους ταπεινούς. Μια πλήρης αντιστροφή της κατάστασης. Ας θυμηθούμε το δώρο σοφίας του Θεού στον βασιλιά Σολομώντα. Λοιπόν, ο Κύριος έδωσε τη σοφία Του στους ισχυρούς. Η σοφία αποκαλύπτεται στους απλούς και ταπεινούς, και εκείνοι που νομίζουν ότι είναι ισχυροί και ευφυείς δεν θα καταλάβουν τίποτα. Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ιησούς χαίρεται εν Πνεύματι. Αποκρύπτει και αποκαλύπτει. Αυτή είναι η καινοτομία του μηνύματος του Ιησού. Αυτό το πνεύμα της κατανόησης μέσω της απλότητας κόβει κάθε υπερηφάνεια και ανοίγει το δρόμο για τη βασιλεία των ουρανών στους ταπεινούς.

Η ομορφιά της εγγύτητας μεταξύ των προσώπων της Αγίας Τριάδας. Ταυτόχρονα, η ομορφιά της εγγύτητας του Ιησού με τους μαθητές Του. Είναι ο Πατέρας που γνωρίζει τον Υιό και που αποκαλύπτει αυτή τη γνώση σε εκείνους που θέλει να τη γνωρίσουν. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ιησούς μοιράζεται μαζί τους την ευδαιμονία Του να βλέπει αυτό που βλέπουν εκείνοι. Ναι, οι μαθητές του Ιησού είναι πιο τυχεροί από τους προφήτες και τους βασιλιάδες που αγαπούσαν να βλέπουν αυτό που έβλεπαν και δεν μπορούσαν να το δουν, να ακούν αυτό που άκουγαν και δεν μπορούσαν να το ακούσουν.

Για εμάς σήμερα, αυτή είναι η ίδια μακαριότητα που μας έρχεται μέσω της μεγάλης αγάπης του Θεού μας, ώστε να μπορούμε να βλέπουμε και να ακούμε, να γνωρίζουμε και να ευχαριστούμε τον Θεό, τον κύριο του ουρανού και της γης. Ας λάβουμε αυτή τη μακαριότητα από τον Ιησού και ας μοιραστούμε την επιθυμία να τη δούμε να διαδίδεται σε όλους τους συγχρόνους μας. Ο Ιησούς θα μπορεί να χαίρεται εν Πνεύματι και να ευχαριστεί τον Πατέρα, μαζί με όλους εμάς, γιατί έτσι το θέλησε με τη μεγάλη Του καλοσύνη.

Προσευχή: Χριστέ μου, δεν σου ζητώ να τα καταλάβεις όλα ή να τα ξέρεις όλα. Βοήθησέ με να δέχομαι με απλότητα και εμπιστοσύνη όλα όσα θέλεις να κάνεις μέσα μου. Το μόνο που θέλω είναι να μεγαλώνω στη φιλία μαζί Σου και ξέρω ότι αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχω ακλόνητη εμπιστοσύνη στην άπειρη αγάπη σου για μένα. Θέλω να σου επιτρέψω να με αγαπάς και να με κατευθύνεις σύμφωνα με το θέλημά Σου. Αμήν.

+ Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

Pentecost Time

Homily by His Excellency Archbishop Selim Sfeir

Maronite Archbishop of Cyprus

Luke 10, 21-24

4th Sunday of Pentecost

Dear brothers and sisters in Jesus Christ,

1. Jesus rejoices in the Spirit.

The disciples came back to Jesus and reported that even the evil spirits obeyed them in his name, and that devil had fallen from heaven like lightning. Jesus then confirms his disciples by giving them the power to crush snakes and scorpions and all the power of the enemy... However, Jesus tells them that their joy should consist in having their names written in heaven.

And at that moment, Jesus can rejoice in the Spirit, addressing the Father and giving thanks to Him. We see the unity of the Holy Trinity. The Son speaks in the Spirit to the Father to give Him thanks.

2. God chooses the little ones.

The Father is the master of heaven and earth. He is pleased because, in His goodness, He has so willed to hide things from the wise and learned and revealed them to the simple. It is a complete reversal of the situation. If we remember the God’s gift of wisdom to King Solomon, we can see that it was given to the powerful. But here, it is not the case at all. Wisdom is revealed to the simple, and those who consider themselves powerful and intelligent won’t understand. And that’s what makes Jesus rejoices in the Spirit. To hide and reveal. This is the novelty of Jesus' message. This spirit of simplicity of understanding cuts off all pride and opens the way to the kingdom of heaven for the simple.

It is the beauty of the closeness between the persons of the Trinity. Simultaneously, it is the beauty of the closeness of Jesus with His disciples. It is the Father who knows the Son and who reveals this knowledge to those whom He desires to know it. That is why Jesus shares with them the beatitude of seeing what they see. The Trinity is present before their eyes, so that they can testify to the world. Yes, the disciples of Jesus are more fortunate than the prophets and kings who desired to see and hear what they see and hear but were not able to.

For us today, it is the same beatitude that reaches us through the great love of our God, so that we may see and hear, know and give thanks to God, the master of heaven and earth. Let us receive this beatitude from Jesus and share this desire to see it spread to all our contemporaries. Jesus will be able to rejoice in the Spirit and give thanks to the Father, together with all of us, for this is what He has desired in His great goodness.

Prayer

O Christ, I do not ask to understand everything or know everything. Help me to accept with simplicity and trust everything you want to do in me. I only want to grow in friendship with you, and I know that it means I must have unfailing trust in your infinite love for me. I want to allow you to love me and guide me according to your will.

† Selim Sfeir

Maronite Archbishop of Cyprus

Le Temps de la Pentecôte

Homélie de Son Excellence Mgr. Selim Sfeir

Archevêque Maronite de Chypre

Luc 10, 21-24

4ème Dimanche de Pentecôte

Chers frères et sœurs en Jésus Christ,

1. Jésus se réjouit en esprit.

Les disciples sont revenus annoncer à Jésus que même les esprits mauvais leur obéissaient en son nom. Et que le diable était tombé du ciel comme l'éclair. Jésus alors, confirme ses disciples en leur donnant un pouvoir d'écraser les serpents et les scorpions et toute la force de l'ennemi... Mais Jésus leur annonce que leur joie doit consister en ce que leurs noms soient inscrits dans les cieux.

Et c'est à cette heure, que Jésus peut se réjouir dans l'Esprit en s'adressant au Père et en lui rendant grâce. Nous constatons l'unité dans la sainte trinité. Le fils s'adresse en Esprit au Père pour lui rendre grâce.

2. Dieu choisit les petits

Le Père est le maître du ciel et de la terre. Il se plait car ainsi il l'a voulu dans sa bonté, de cacher aux sages et aux intelligents et de faire découvrir aux simples. Renversements total de situation. Si nous nous rappelons le don de la sagesse de Dieu au roi Salomon. Eh bien c'est au puissant que le Seigneur a donné sa sagesse. Alors que là, ce n'est pas du tout le cas, la sagesse est dévoilée aux simples et ceux qui se croient puissants et intelligents ne vont rien comprendre. Et c'est ce qui fait que Jésus se réjouit en esprit. Cacher et dévoiler. C'est la nouveauté du message de Jésus. Cet esprit de comprendre par la simplicité coupe la route à tout orgueil, et ouvre le chemin du royaume des cieux aux simples.

Beauté de la proximité entre les personnes de la trinité. Simultanément, beauté de la proximité de Jésus avec ses disciples. C'est le Père qui connaît le Fils et qui dévoile cette connaissance à ceux qu'il désire qu'elle soit connue par eux. C'est pour cela, Jésus leur partage cette béatitude de voir ce qu'ils voient. La trinité présente devant leurs yeux, afin qu'ils puissent en témoigner au monde, oui les disciples de Jésus sont plus chanceux que les prophètes et les rois qui ont chéri de voir ce qu'eux voient et n'ont pas pu le voir, d'entendre ce qu’eux entendent et ne l'ont pas entendu.

Pour nous aujourd'hui, c'est cela, cette même béatitude qui nous parvient par le grand amour de notre Dieu afin qu'il nous donne de voir et d'entendre, de connaître et de rendre grâce à Dieu, le maître du ciel et de la terre. Recevons cette béatitude de Jésus et partageons ce désir de la voir se répandre sur tous nos contemporains. Jésus pourra se réjouir en Esprit et rendre grâce au Père, et ce, avec nous tous, car ainsi il l'a voulu dans sa grande bonté.

Prière

Ô Christ je ne demande pas de bien comprendre ni de tout savoir. Aide-moi à accepter avec simplicité et confiance tout ce que tu veux faire en moi. Je veux seulement croître en amitié avec toi, et je sais que cela signifie que je dois avoir une confiance à toute épreuve en ton amour infini pour moi. Je veux te permettre de m’aimer et de me diriger selon ta volonté.

† Selim Sfeir

Archevêque Maronite de Chypre

Περίοδος της Πεντηκοστής

Ομιλία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Μαρωνιτών Κύπρου κ.κ. Σελίμ Ζαν Σφέιρ

3η Κυριακή της Πεντηκοστής

( Ιωάννης 14 / 21 – 27 )

Τη στιγμή που ο Ιησούς περνούσε από αυτόν τον κόσμο στον Πατέρα Του, είπε στους μαθητές Του: « Εκείνος που κρατάει τις εντολές μου και τις εκτελεί, αυτός με αγαπάει κι αυτός που με αγαπάει θ' αγαπηθεί από τον Πατέρα μου, κι εγώ θα τον αγαπήσω και θα του φανερώσω τον εαυτό μου». «Κύριε», του λέει ο Ιούδας, όχι ο Ισκαριώτης, «γιατί θα φανερώσεις τον εαυτό σου σ' εμάς κι όχι στον κόσμο;»

«Όποιος με αγαπάει», του αποκρίθηκε ο Ιησούς, «θα τηρήσει το λόγο μου. Κι ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει, και θα έρθουμε σ' αυτόν και θα κατοικήσουμε μαζί του. Αυτός που δε με αγαπάει δεν ακολουθεί τα λόγια μου. Τα λόγια όμως που ακούτε δεν προέρχονται από μένα, αλλά από τον Πατέρα που μ' έστειλε.» Αυτά σας τα δίδαξα όλον αυτό τον καιρό που βρίσκομαι κοντά σας. Αλλά το Πνεύμα το Άγιο, ο Παράκλητος, που θα στείλει ο Πατέρας στο όνομά μου, εκείνος θα σας διδάξει τα πάντα και θα φέρει στη μνήμη σας όλα όσα σας έχω πει εγώ». «Φεύγω και σας αφήνω την ειρήνη. Τη δική μου ειρήνη σας δίνω. Δε σας τη δίνω όπως τη δίνει ο κόσμος. Μην ανησυχείτε και μη δειλιάζετε.»

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές εν Χριστώ,

1. Το Πνεύμα διδάσκει

Το Άγιο Πνεύμα, ο Παράκλητος, το Πνεύμα της παρηγοριάς. Το Πνεύμα αποστέλλεται από τον Πατέρα στο όνομα του Υιού.

Ο Κύριος μιλάει στους μαθητές του για τον ερχομό Του Παράκλητου, του Αγίου Πνεύματος: «Αυτός θα σας διδάξει τα πάντα και θα φέρει στη μνήμη σας όλα όσα σας είπα» (εδ. 26). Αν η αγάπη μας για τον Κύριο έχει ατονήσει, το Άγιο Πνεύμα είναι εκεί για να μας θυμίσει τα λόγια του Κυρίου και να αναζωπυρώσει την αγάπη μας γι' Αυτόν. Είναι επίσης εκεί για να μας διδάξει τα πάντα. Μόνο επιτρέποντας στον εαυτό μας να καθοδηγείται από το Πνεύμα μπορούμε να μάθουμε να γνωρίζουμε τις Γραφές και να εισέλθουμε στη γνώση των «βαθιών πραγμάτων του Θεού», τόσο στην ατομική μας ζωή όσο και στη κοινοτική μας ζωή.

Ας επαγρυπνούμε ώστε να μην αποσπάται ή εκτρέπεται η προσοχή μας από φωνές διαφορετικές από αυτές του Πνεύματος του Θεού. Πρέπει να είμαστε σιωπηλοί και να ακούμε τον ψίθυρο του Πνεύματος στην καρδιά του καθενός από εμάς. Αυτό που διακυβεύεται σε όλη αυτή την αποστολή είναι η αγάπη που μας ωθεί να τηρούμε τις εντολές του Ιησού.

2. Αν κάποιος με αγαπάει, θα τηρήσει τον λόγο μου

Στις μεγάλες υποσχέσεις που μόλις είχε δώσει στον λαό Του, ο Ιησούς πρόσθεσε τη ρητή δήλωση ότι η κοινωνία της ψυχής με τον Θεό προκύπτει από την ένωσή της μαζί Του: Θα έρθουμε σε αυτόν και θα κάνουμε την κατοικία μας μαζί του. Ο Θεός είχε εγκαθιδρύσει την ορατή κατοικία Του στη μέση του Ισραήλ, είχε κατοικήσει στη μέση του λαού Του μέσω του Λόγου που ενσαρκώθηκε, τώρα υπόσχεται να κάνει κάθε έναν από τους πιστούς κατοικία Του, σκηνή Του, ναό Του.

«Αν κάποιος με αγαπάει, θα τηρήσει τον λόγο μου, και ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει.» Από εμάς εξαρτάται. Στο βαθμό που αγαπάμε τον Κύριο και τον υπακούμε, απολαμβάνουμε την κοινωνία με τον Πατέρα και τα πλούτη που τη συνοδεύουν.

Το να αγαπάμε τον Κύριο σημαίνει να Τον ακούμε, να Του ανοίγουμε την πόρτα μας και να Τον υπακούμε είναι αυτό που μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε μια ευτυχισμένη κοινωνία μαζί Του.

3. Σας αφήνω την ειρήνη, τη δική μου ειρήνη σας δίνω

Ο Σωτήρας, προβλέποντας όλες τις δυσκολίες και τους φόβους που θα μπορούσαν ακόμη να πολιορκήσουν τις καρδιές των μαθητών Του, τους δίνει μια ύψιστη χάρη: τους αφήνει την ειρήνη, ως το πιο πολύτιμο από τα κληροδοτήματά Του κατά την αναχώρησή Του.

Έκανε τα πάντα για να μην ταλαιπωρούμαστε, αλλά να απολαμβάνουμε την ειρήνη με τον Θεό και να γευόμαστε την ειρήνη Του.

Ας ευχαριστήσουμε τον Θεό για το δώρο της ειρήνης Του, που μας υπενθυμίζει ότι δημιουργηθήκαμε για να ζούμε αυτή την ειρήνη. Ας κηρύξουμε την ειρήνη του Χριστού όπως έκανε Εκείνος.

Ας ακολουθήσουμε το μονοπάτι της αγάπης, που υπήρξε ο δρόμος της σωτηρίας για τους μεγάλους Αγίους, και ας πούμε στον εαυτό μας ότι η μόνη ειρήνη για τις καρδιές μας και για τη ζωή μας είναι η ειρήνη που δίνει ο Ιησούς. Το Πνεύμα Του μας το υπενθυμίζει αυτό, γιατί ο Κύριος γνωρίζει ότι κινδυνεύουμε να το ξεχάσουμε.

Προσευχή: Κύριε, χρειάζομαι τη βοήθειά Σου για να ξεπεράσω τα πράγματα στη ζωή μου που έρχονται σε αντίθεση με τη χριστιανική μου κλίση. Βοήθησέ με να γίνω ειρηνοποιός γύρω μου. Είθε το Πνεύμα Σου να με καθοδηγήσει στις προσπάθειές μου και να γεμίσει την καρδιά μου με την παρουσία Σου, ώστε να μπορέσω να βάλω φωτιά στον κόσμο με την αγάπη Σου. Αμήν.

+ Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

Le Temps de la Pentecôte

Homélie de Son Excellence Mgr. Selim Sfeir

Archevêque Maronite de Chypre

Jn 14, 21-27

3ème Dimanche de Pentecôte

Chers frères et sœurs en Jésus Christ,

1. L'esprit enseigne.

L'Esprit Saint, le Paraclet, l'Esprit de consolation. L'Esprit est envoyé par le Père, au nom du Fils.

Le Seigneur parle aux siens de la venue du Consolateur, de l'Esprit Saint : « Lui, vous enseignera toutes choses et vous rappellera tout ce que je vous ai dit » (v. 26). Si nos affections pour le Seigneur se sont attiédies, le Saint Esprit est là pour rappeler les paroles du Seigneur et ranimer notre amour pour Lui. Il est là aussi pour nous enseigner toutes choses. Ce n'est qu'en nous laissant guider par l'Esprit que nous pouvons apprendre à connaître les Ecritures et entrer dans la connaissance des « choses profondes de Dieu », aussi bien dans notre vie individuelle que dans la vie de l'assemblée.

Soyons vigilants pour ne pas nous laisser distraire ou détourner par d'autres voix que celle de l'Esprit de Dieu. Il nous faut faire silence et écouter les chuchotements de l'Esprit au cœur de chacun d'entre nous. L'enjeu de toute cette mission, c'est l'amour qui nous pousse à garder les commandements de Jésus.

2. Si quelqu'un m'aime, il gardera ma parole

Aux grandes promesses qu'il venait de faire aux siens, Jésus ajoute la déclaration expresse que la communion de l'âme avec Dieu résulte de son union avec lui, Jésus : Nous viendrons à lui et nous ferons notre demeure chez lui. Dieu avait établi sa demeure visible au milieu d'Israël, il avait habité au milieu de son peuple par la Parole faite chair, maintenant il promet de faire de chaque fidèle sa demeure, son tabernacle, son temple.

« Si quelqu'un m'aime, il gardera ma parole, et mon Père l'aimera ». C'est laissé à notre responsabilité. Dans la mesure où nous aimons le Seigneur et où nous Lui obéissons, nous jouissons de la communion avec le Père et des richesses qui y sont liées.

Aimer le Seigneur, c’est l'écouter, lui ouvrir sa porte, et lui obéir voilà ce qui permet de goûter une heureuse communion avec lui.

3.  Je vous laisse la paix, je vous donne ma paix

Le Sauveur, pressentant toutes les difficultés et toutes les craintes qui pourront encore assaillir le cœur de ses disciples, leur fait part d'une grâce suprême : Il leur laisse la paix, comme le plus précieux des legs à son départ.

Il a tout accompli pour que nous ne soyons pas troublés, mais que nous jouissions de la paix avec Dieu et que nous goûtions sa paix.

Remercions Dieu pour son don de paix qui nous rappelle que nous avons été créés pour vivre cette paix. Prêchons la paix du Christ comme il l’a fait.

Suivons le chemin d’amour, qui a été voie de salut pour les grands saints et disons-nous que la seule paix pour nos cœurs et pour nos vies, c'est celle que donne Jésus. Son Esprit nous le rappelle, car le Seigneur sait que nous risquons d'oublier.

Prière

Seigneur, j’ai besoin de ton aide pour surmonter ce qui, dans ma vie, contredit ma vocation chrétienne. Aide-moi à être un artisan de paix autour de moi. Que ton Esprit me guide dans mes efforts, et emplisse mon cœur de ta présence, que je sache enflammer le monde de ton amour.

† Selim Sfeir

Archevêque Maronite de Chypre

Pentecost Time

Homily by His Excellency Archbishop Selim Sfeir

Maronite Archbishop of Cyprus

John 14:21-27

3rd Sunday of Pentecost

Dear brothers and sisters in Jesus Christ,

1. The Spirit teaches.

The Holy Spirit, the Paraclete, the Spirit of consolation. The Spirit is sent by the Father, in the name of the Son.

The Lord speaks to His disciples about the coming of the Advocate, the Holy Spirit: “The Holy Spirit, whom the Father will send in my name, will teach you everything and remind you of all that I have said to you." (v. 26). If our affections for the Lord have cooled down, the Holy Spirit is here to remind us of the words of the Lord and revive our love for Him. He is also here to teach us everything. It is only by allowing ourselves to be guided by the Spirit that we can learn to know the Scriptures and enter into the knowledge of the "deep things of God," both in our individual lives and in the life of the community.

Let us be vigilant not to be distracted or divert by voices other than that of the Spirit of God. We need to be silent and listen to the whispers of the Spirit within each one of us. The essence of this mission is the love that drives us to keep the commandments of Jesus.

2. If anyone loves me, he will keep my word.

To the great promises He had just made to His disciples, Jesus adds the explicit statement that communion with God's soul results from union with Him, Jesus: "We will come to him and make our home with him." God had established His visible dwelling in the midst of Israel; He had dwelt among His people through the Word made flesh. Now He promises to make each believer His dwelling, His tabernacle, His temple.

"If anyone loves me, he will keep my word, and my Father will love him." It is left to our responsibility. To the extent that we love the Lord and obey Him, we enjoy communion with the Father and the riches associated with it.

Loving the Lord means listening to Him, opening our doors to Him, and obeying Him. This allows us to taste the blessed communion with Him.

3. Peace I leave with you; my peace I give to you.

The Savior, foreseeing all the difficulties and fears that may still assail the hearts of His disciples, imparts to them a supreme grace: He leaves them peace, as the most precious gift at His departure.

He has accomplished everything so that we may not be troubled, but rather enjoy peace with God and taste His peace.

Let us thank God for His gift of peace, which reminds us that we have been created to live this peace. Let us preach the peace of Christ as He did.

Let us follow the path of love, which has been the way of salvation for the great saints, and let us remind ourselves that the only peace for our hearts and lives is the one that Jesus gives. His Spirit reminds us of this, for the Lord knows that we are at risk of forgetting.

Prayer

Lord, I need Your help to overcome anything in my life that contradicts my Christian vocation. Help me to be an artisan of peace around me. May Your Spirit guide me in my efforts and fill my heart with Your presence, so that I may set the world on fire with Your love.

† Selim Sfeir

Maronite Archbishop of Cyprus

Κυριακή των Οσίων και των Δικαίων

«Ελάτε,  Φύγετε»

«Κύριε»

Με βάση τι θα κριθούμε;

Ματθαίος 25 / 31-46

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

Ο Ιησούς μιλούσε στους μαθητές Του για τον ερχομό Του: «Όταν θα έρθει ο Υιός του Ανθρώπου με όλη του τη μεγαλοπρέπεια και θα τον συνοδεύουν όλοι οι άγιοι άγγελοι, θα καθίσει στο βασιλικό θρόνο του. Τότε θα συναχθούν μπροστά του όλα τα έθνη, και θα τους ξεχωρίσει όπως ξεχωρίζει ο βοσκός τα πρόβατα από τα κατσίκια. Τα πρόβατα θα τα τοποθετήσει στα δεξιά του και τα κατσίκια στ’ αριστερά του.  Θα πει τότε ο βασιλιάς σ’ αυτούς που βρίσκονται δεξιά του: «ελάτε, οι ευλογημένοι απ’ τον Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που σας έχει ετοιμαστεί απ’ την αρχή του κόσμου. Γιατί, πείνασα και μου δώσατε να φάω, δίψασα και μου δώσατε να πιώ, ήμουν ξένος και με περιμαζέψατε, γυμνός και με ντύσατε, άρρωστος και μ’ επισκεφθήκατε, φυλακισμένος κι ήρθατε να με δείτε». Τότε θα του απαντήσουν οι άνθρωποι του Θεού: «Κύριε, πότε σε είδαμε να πεινάς και σε θρέψαμε ή να διψάς και σου δώσαμε να πιεις; Πότε σε είδαμε ξένον και σε περιμαζέψαμε ή γυμνόν και σε ντύσαμε; Πότε σε είδαμε άρρωστον ή φυλακισμένον κι ήρθαμε να σε επισκεφθούμε;» Τότε θα τους απαντήσει ο βασιλιάς: «σας βεβαιώνω πως αφού τα κάνατε αυτά για έναν από τους άσημους αδερφούς μου, τα κάνατε για μένα». Ύστερα θα πει και σ’ αυτούς που βρίσκονται αριστερά του: «φύγετε από μπροστά μου, καταραμένοι· πηγαίνετε στην αιώνια φωτιά, που έχει ετοιμαστεί για το διάβολο και τους δικούς του. Γιατί, πείνασα και δε μου δώσατε να φάω, δίψασα και δε μου δώσατε να πιω, ήμουν ξένος και δε με περιμαζέψατε, γυμνός και δε με ντύσατε, άρρωστος και φυλακισμένος και δεν ήρθατε να με δείτε». Τότε θα του απαντήσουν κι αυτοί: «Κύριε, πότε σε είδαμε πεινασμένον ή διψασμένον ή ξένον ή γυμνόν ή άρρωστον ή φυλακισμένον και δε σε υπηρετήσαμε;» Και θα τους απαντήσει: «σας βεβαιώνω πως αφού δεν τα κάνατε αυτά για έναν από αυτούς τους άσημους αδερφούς μου, δεν τα κάνατε ούτε για μένα». Αυτοί λοιπόν θα πάνε στην αιώνια τιμωρία, ενώ οι δίκαιοι στην αιώνια ζωή».

1. Η αναγνώριση του Κυρίου.

 Αυτό που είναι αξιοσημείωτο σε αυτό το απόσπασμα από το Ευαγγέλιο του Ματθαίου είναι ότι τόσο οι άνθρωποι στα δεξιά όσο και οι άνθρωποι στα αριστερά απαντούν: «Κύριε...». Αυτή είναι η αναγνώριση που μπορούμε να αποκαλέσουμε «αυθόρμητη» και των δύο ομάδων. Η πίστη τους είναι άθικτη με την έννοια της δήλωσης πίστης. Αλλά η κρίση δεν αφορά τις ιδιότητες της διακήρυξης της πίστης, αλλά την αναγνώριση του Κυρίου στο μικρότερο και πιο αδύναμο συνάνθρωπο.

2. Η πραγματική υπηρεσία.

 Η κρίση θα γίνει με την πράξη που επιτρέπει να υπηρετηθεί ο Κύριος, ο οποίος αναγνωρίζει τον εαυτό Του σε όλους τους ανθρώπους που η κοινωνία συνήθως απορρίπτει και παραμερίζει. Ο Ιησούς ταυτίζεται με τους άπορους. Και δεν θα κριθούμε στο μέτρο της αναγνώρισής Του με λόγια, αλλά στην ετοιμότητά μας να Τον υπηρετήσουμε σε κάθε φτωχό άνθρωπο.

3. Να είμαστε έτοιμοι.

Αλλά ας είμαστε προσεκτικοί με αυτή την ιδέα της κρίσης. Αν ο Ιησούς μιλάει για όσους βρίσκονται στα αριστερά Του, είναι για να μας προειδοποιήσει για το τι πρέπει να κάνουμε και μάλιστα όσο το δυνατόν γρηγορότερα, όχι για να παραμείνουμε στην αριστερή πλευρά, αλλά για να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να συγκαταλεχθούμε μεταξύ εκείνων που ο Κύριος προσκαλεί να έρθουν, για να είναι μαζί Του και για πάντα στη βασιλεία της δόξας Του.

Αυτή την Κυριακή ας ζητήσουμε από τον Κύριο τη χάρη Του να τον υπηρετήσουμε και να μας κρατήσει μακριά από όλα όσα μας εμποδίζουν να κάνουμε το ιερό Του θέλημα. Τότε θα είμαστε ευλογημένοι να ακούσουμε: «Ελάτε, γιατί ξέρετε πώς να είστε κοντά μου και να με υπηρετείτε στους φτωχότερους αδελφούς μου. Θα είστε πάντα κοντά μου στο Βασίλειό μου.»

Προσευχή:  Κύριε, ας μας συγκαταλέξεις στους όσιους και δικαίους Σου. Οι άγιοι και οι δίκαιοι θα έρθουν ακόμα, όχι μόνο αυτοί που έχουν περάσει πριν από εμάς. Βοήθησε μας, να μην ξεχνάμε λοιπόν να αγαπάμε το γεγονός ότι τα ονόματά μας είναι γραμμένα στο βιβλίο της ζωής. Αμήν.

+ Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

Κυριακή των Ιερέων

Ποιος είναι ο πιστός και σοφός διαχειριστής;

Λουκάς 12 / 42-48

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

«Ποιος είναι ο έμπιστος και συνετός δούλος, που ο κύριός του θα τον αφήσει επιστάτη των υπηρετών του, για να τους μοιράζει την αμοιβή τους την κατάλληλη στιγμή; Μακάριος είναι εκείνος ο δούλος, που όταν επιστρέψει ο κύριός του, θα τον βρει να συμπεριφέρεται μ' αυτόν τον τρόπο. Σας βεβαιώνω πως θα τον βάλει υπεύθυνο σ' όλα του τα υπάρχοντα. Αν όμως ο δούλος εκείνος σκεφτεί μέσα του: «θ' αργήσει να επιστρέψει ο κύριός μου», κι αρχίσει να δέρνει τους άλλους υπηρέτες και τις υπηρέτριες, να τρώει και να πίνει και να μεθάει,  τότε θα έρθει ο κύριός του μια μέρα που αυτός δε θα τον περιμένει και σε ώρα που δε θα την ξέρει. Θα τον τιμωρήσει πολύ αυστηρά και θα τον ρίξει στον τόπο όπου τιμωρούνται οι άπιστοι.»

Εκείνος ο δούλος που ξέρει τι θέλει ο κύριός του, δεν είναι όμως έτοιμος και δεν κάνει αυτό που θέλει ο κύριός του, θα τιμωρηθεί αυστηρά. Αντίθετα, εκείνος που δεν ξέρει το θέλημα του κυρίου του και κάνει κάτι αξιόποινο, θα τιμωρηθεί ελαφρότερα. Σ' όποιον δόθηκαν πολλά, θα ζητηθούν πολλά απ' αυτόν και σ' όποιον δόθηκαν περισσότερα, θα του ζητηθούν περισσότερα».

1. Ο Θεός είναι δίκαιος.

Ποια είναι τα καλά νέα του Ευαγγελιστή Λουκά: θα τιμωρηθούμε αυστηρά και θα ριχτούμε στον τόπο όπου τιμωρούνται οι άπιστοι; Σίγουρα, αυτά δεν είναι καθόλου καλά νέα! Ανήκουμε όμως σε εκείνους που τους έχουν δοθεί πολλά. Έτσι, ο Κύριος, θα απαιτήσει από εμάς το μέτρο των όσων μας έχει δώσει. Ο Θεός είναι δίκαιος.

2. Η χάρη του Κυρίου.

Συχνά ξεχνάμε ότι είμαστε διαχειριστές και κακόβουλα θέλουμε να πάρουμε τη θέση του Κυρίου. Και αυτή η αλλαγή του ρόλου είναι η πηγή όλων των λαθών μας, όλων των ελαττωμάτων μας και της επιθετικότητάς μας. Δεν μπορούμε να πάρουμε τη θέση του Δασκάλου. Πρέπει να φέρουμε εις πέρας την αποστολή μας, βασιζόμενοι στην χάρη του Κυρίου, την αποστολή μας. Επειδή, η τροφή δίνεται στην ώρα της. Και αυτή η τροφή είναι ο λόγος του Θεού: το σώμα και το αίμα Tου. Δίνουμε στους άλλους το Πνεύμα του Κυρίου το οποίο μας δόθηκε με αφθονία από την καρδιά του Ιησού. Έτσι, μας έχουν δωθεί πολλά και μπορούμε να δώσουμε πολλά.

Συχνά νιώθουμε ότι μετράμε τόσο πολύ, που αντικαθιστούμε τον Κύριο με τον εαυτό μας !!!! Και διαστρεβλώνουμε τη συμφωνία. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να δοξάζουμε ό,τι μας δίνει ο Κύριος και να ενεργούμε ανάλογα. Τα υπόλοιπα θα μας δοθούν σε αφθονία

3.  Η προσευχή για τους ιερείς.

Αυτό είναι το νόημα της προσευχής μας για τους ιερείς. Συχνά περιορίζουμε την προσευχή μας στους κεκοιμημένους ιερείς, πράγμα που δεν πειράζει. Αλλά πρέπει επίσης να προσευχόμαστε για τους ιερείς μας που μας συνοδεύουν στο ταξίδι της πίστης μας. Και πάνω απ' όλα, θα πρέπει να προσευχόμαστε για μελλοντικές κλίσεις, να ζητάμε από τον Κύριο άγιους ιερείς.  Ναι, η εκκλησία χρειάζεται ιερείς, χωρίς ιερείς δεν υπάρχει Θεία Ευχαριστία, και χωρίς Θεία Ευχαριστία δεν υπάρχει εκκλησία.

Προσευχή: Κύριε, άφησε το κάλεσμά σου να ακουστεί, και στείλε εργάτες για τον θερισμό Σου. Αμήν.

+ Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

Κυριακή 19 Μαρτίου 2023

Εορτή Αγίου Ιωσήφ

«Ιωσήφ, απόγονε του Δαβίδ, μη διστάσεις να πάρεις στο σπίτι σου τη Μαριάμ, τη γυναίκα σου.» Ματθ. 1 : 20

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές εν Χριστώ,

Χαιρετίζουμε τον καθένα και την καθεμιά από εσάς και χαιρόμαστε που γιορτάζουμε μαζί σας σήμερα τη γιορτή του Αγίου Ιωσήφ.

Ο Ιωσήφ, ο δίκαιος και ο άγιος, ο άνθρωπος της σιωπής, ο οποίος ωστόσο έχει πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία της σωτηρίας- εμπιστεύτηκε τον λόγο του αγγέλου: πήρε τη Μαρία μαζί του και έγινε ο θετός πατέρας του Ιησού. Ήταν έτσι ο προστάτης αυτού του σπιτιού της Ναζαρέτ όπου ο Ιησούς θα μεγάλωνε «εν σοφία και χάρη». Ο Άγιος Ιωσήφ ο τρυφερός πατέρας, υπάκουος στο θείο θέλημα.

Ο Ιωσήφ μας διδάσκει να πιστεύουμε στον Θεό και στο έργο Tου μέσα μας, μας διδάσκει επίσης να μη φοβόμαστε να παραδοθούμε στον Θεό στις καταιγίδες μας. Όπως εκείνος, πρέπει να ακούμε τη φωνή του Κυρίου για να μετατρέψουμε τους φόβους μας σε θάρρος.

Εορτάζουμε τον Άγιο Ιωσήφ με εμπιστοσύνη και ευγνωμοσύνη. Όπως φύλαγε τον οίκο της Ναζαρέτ, έτσι φυλάει την Εκκλησία, κάθε σπίτι μας που, όπως αυτό της Ναζαρέτ, φέρνει κοντά γονείς και παιδιά, και φυλάει τη ζωή του καθενός μας. Μας κάνει να αυξάνουμε την εμπιστοσύνη στον Θεό που έχει έρθει κοντά στην ανθρωπότητα, που έχει μοιραστεί την ανθρώπινη κατάστασή μας, που έχει θελήσει να μάθει τα πάντα για τη ζωή μας, εκτός από την αμαρτία, και που δεν μας εγκαταλείπει. Με την προστασία του Αγίου Ιωσήφ, μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά με εμπιστοσύνη, όποιες κι αν είναι οι δυσκολίες της ζωής.

Ευχαριστούμε τον Θεό που μας έδωσε αυτόν τον πατέρα και προσευχόμαστε στον Άγιο Ιωσήφ, ο οποίος προστάτευσε τη Μαρία, να προστατεύει την Εκκλησία και να μεσιτεύει για εμάς, να μας καθοδηγεί και να παραμένει ο φύλακας των κοινοτήτων και της ζωής μας.

Ευχόμαστε σε όλους σας και ιδιαίτερα σε όσους φέρουν το όνομα Ιωσήφ και τα παράγωγά του χρόνια πολλά.

† Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου