Categories
Archbishop’s Teaching

Third Sunday after the Holy Cross, October 5, 2025

Matthew 24 : 23-31

Dear brothers and sisters in Christ,

“Constantine beheld the Cross shining brightly in the sky. It made him victorious when fighting his foes.”

History tells us that the Emperor Constantine, before the Battle of the Milvian Bridge (October 28, 312) had a vision of a cross (or Chi-Rho) in the sky. Alongside this vision came the words (recorded by the historian Eusebius) “In this sign, you will conquer”. Constantine ordered his soldiers to mark their shields with the Chi-Rho (the first two letters of “Christ” in Greek: X (Chi) and R (Rho).

The Emperor Constantine won the battle against Maxentius, which he attributed to the power of the God of the Christians.This event imprinted itself on Christian history, because after this event, Constantine ended the persecution of Christians with the Edict of Milan (313 AD) not only making Christianity legal in the Roman Empire but establishing it as the religion of the empire.

This event of Constantine marks a pivotal moment in Christian history, and symbolizes the power and transformation begun at the Cross on Good Friday. The victory that Christ obtained on the Cross is not limited to purely spiritual terms, but has consequences in everyday life, in the organization of societies and the building of civilization. When nations, families and cultures exult in Christ, everything is elevated, and the truth of the human person is honored. Sadly, history is littered with false Messiahs who have promised a paradise on earth without Christ, the Tree of Life.

Can we re-build the Garden of Eden without Christ, the Tree of Life?

No, we cannot. In fact, every effort to do so has resulted in the exact opposite. Without Christ, man only creates a living hell.
“When we attempt to live without God, what results is not heaven, but rather a desert of emptiness and death.” – Deus Caritas Est, Benedict XVI

† Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

 

Categories
Archbishop’s Teaching

In Union with the Holy Father, Pope Leo XIV

SJS 129 Letter for the Month of Rosary

Categories
Archbishop’s Teaching

2η Κυριακή της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού

Ματθαίος 24: 1-14

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

«Ο σταυρός Σου, Κύριε, είναι το κλειδί για τον παράδεισο και μας ανοίγει τις πύλες που έκλεισε η αμαρτία του Αδάμ!»

Οι αναγνώσεις της Θείας Λειτουργίας μας οδηγούν στο τέλος του κόσμου και σε όλα τα σημάδια της έλευσης του. Η πρώτη γενιά των χριστιανών πίστευε ότι η «Ημέρα του Κυρίου» ήταν επικείμενη. Ο λόγος για την προσδοκία τους ήταν πολύ απλός: όλα όσα περιγράφει ο Χριστός στο Ευαγγέλιο ήταν παρόντα σε εκείνη τη γενιά· στην πραγματικότητα, όσα περιγράφει ο Χριστός εξακολουθούν να συμβαίνουν. Επομένως, από την έλευση του Χριστού, ζούμε στις «τελευταίες ημέρες». Πρέπει να είμαστε έτοιμοι, με την πόρτα της καρδιάς μας ανοιχτή για την έλευση Του.

Αφού οι πρώτοι γονείς μας έσπασαν τη φιλία με τον Θεό και αρνήθηκαν να υπακούσουν στην εντολή Του να μην « φάνε από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού», η ιστορία έφτασε σε αδιέξοδο, «όλοι γεννηθήκαμε με την αμαρτία που είναι ο θάνατος της ψυχής» (CCC#403). Αυτή η καταστροφική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο άνθρωπος, λόγω της ανυπακοής και της υπερηφάνειας, είχε κλείσει τις πύλες του παραδείσου και είχε καταστήσει την ανθρώπινη ζωή βαριά και οδυνηρή. Ο Χριστός ήρθε και με το θάνατό Του και την ανάστασή Του άνοιξε τις πύλες του παραδείσου με το ξύλο του Σταυρού Του, σύμβολο της υπακοής και της ταπεινότητάς Του. Ο Σταυρός έχει γίνει όχι μόνο το κλειδί για τον παράδεισο, αλλά και το κλειδί για την κατανόηση της ανθρώπινης ζωής και της κοσμικής ιστορίας.

Το παλιό κλειδί της παλιάς εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου στην Κορμακίτη ήταν επιδέξια σφυρηλατημένο, ώστε όχι μόνο να ανοίγει την πόρτα του παρεκκλησιού, αλλά και να μας εξηγεί την κατήχησή μας. Αν κοιτάξετε προσεκτικά το κλειδί, η μεταλλική εγκοπή που αλληλεπιδρά με την κλειδαριά έχει ένα μικροσκοπικό σταυρό στο κέντρο της. Τι όμορφο παράδειγμα της πίστης μας. Μόνο ο Σταυρός του Χριστού μπορεί να ανοίξει τις πύλες του παραδείσου και μόνο ο Σταυρός του Χριστού μπορεί να αποκαλύψει το νόημα της ανθρώπινης ιστορίας.

Συχνά χάνουμε τα κλειδιά μας και τα ψάχνουμε με απογοήτευση. Αλλά το κλειδί του Σταυρού βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου· μόνο εκείνοι που έχουν χάσει το νόημα της ζωής μπορούν να το χάσουν. Ας υψώσουμε τα μάτια μας προς τον Σταυρό και ας βρούμε το νόημα της ύπαρξής μας και την ελπίδα της μελλοντικής δόξας. Αμήν.

† Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

Categories
Archbishop’s Teaching

Second Sunday after Holy Cross

Matthew 24:1-14

Dear brothers and sisters in Christ,

“Your cross, O Lord, is the key to paradise and unlocks the gates for us that were closed by Adam’s sin!”

The readings of the Divine Liturgy point us to the end of the world and all the signs of its arrival.  The first generation of Christians thought that the ‘Day of the Lord’ was imminent.  The reason for their expectation was quite simple, everything that Christ describes in the Gospel was present to that generation; in fact, what Christ described is still taking place.  Therefore, ever since the coming of Christ, we have been living in the ‘last days’.  We must stand ready, with the door of our heart open for his coming.

After our first parents broke friendship with God and refused submission to his command to not ‘eat of the tree of knowledge of good and evil’ history was at a standstill, “we were all born afflicted with a sin which is the death of the soul” (CCC#403).  This catastrophic situation that man was in, because of disobedience and pride, had closed the gates of paradise and rendered human life burdensome and painful.  Christ came and by his death and resurrection opened the gates of paradise by the wood of his Cross, a symbol of his obedience and humility.  The Cross has become not only the key to paradise, but also the key to understanding human life and cosmic history.

The antique key of the old church of St. George in Kormakitis was expertly forged so as to not only open the door of the chapel but also to explain to us our catechism.  If you look closely at the key, the metal notch which interacts with the lock has a tiny cross in its center.  What a beautiful example of our faith.  Only the Cross of Christ can open the gates of paradise, and only the Cross of Christ can open the meaning of human history.

Frequently we lose our keys and look in frustration for them.  But the key of the Cross is at the center of the world; it can only be lost by those who have lost the meaning of life.  May we lift our eyes to the Cross and find the meaning to our existence and the hope of future glory.

† Selim Sfeir

Maronite Archbishop of Cyprus

Categories
Archbishop’s Teaching

Πρώτη Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού.

Μάρκος 10 / 35 -45

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

 

Η Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας αποτυπώνει με όμορφο τρόπο το μυστήριο του έργου της Λύτρωσης του Χριστού #607: «Η επιθυμία να αγκαλιάσει το σχέδιο του Πατέρα Tου για τη λυτρωτική αγάπη ενέπνευσε ολόκληρη τη ζωή του Ιησού, καθώς το λυτρωτικό πάθος Tου ήταν ο ίδιος ο λόγος της Ενσάρκωσής Tου».

 

Όταν διαβάζουμε αυτά τα λόγια, μας κάνουν να σκεφτούμε τους φτωχούς αποστόλους Ιάκωβο και Ιωάννη που ήθελαν να αναρριχηθούν σε υψηλές θέσεις στη βασιλεία. Δεν είχαν καταλάβει τη λογική της βασιλείας. Είπαν ότι ήταν ικανοί να πιουν από το ποτήριο του Χριστού, αλλά δεν μπορούσαν να φανταστούν τα παθήματα και τον θάνατο που θα υποστεί ο Χριστός. Η μαθηματική λογική της Βασιλείας είναι ότι αν θέλεις να ανέβεις ψηλά, πρέπει να κατέβεις πολύ χαμηλά: αν θέλεις να βασιλέψεις με τον Χριστό, πρέπει να υποφέρεις με τον Χριστό.

 

Στην αυστηρή και σκληρή πραγματικότητά του, ο Σταυρός του Χριστού δεν είναι κάτι αρνητικό, είναι κάτι θετικό – δεν είναι μικρό πράγμα να ανακαλύψουμε ότι ο Σταυρός είναι το παγκόσμιο σύμβολο του πλεονεκτήματος. Ο Σταυρός είναι ένα σύμβολο της λυτρωτικής Αγάπης του Θεού. Ο Σταυρός είναι ένα σύμβολο ευλογίας και εύνοιας. Ο Σταυρός είναι ένα απαραίτητο μέσο πνευματικής καρποφορίας.

 

Γιατί λοιπόν φοβόμαστε τον Σταυρό; Γιατί παραπονιόμαστε όταν αντιμετωπίζουμε τα δεινά; Έχουμε ξεχάσει πώς λυτρωθήκαμε; Έχουμε ξεχάσει ότι ο Σταυρός είναι ένα πλεονέκτημα, όχι ένα μειονέκτημα; Έχουμε ξεχάσει ότι μόνο μέσω του Σταυρού είμαστε πνευματικά γόνιμοι;

Όταν προκύπτουν δυσκολίες, ασθένειες ή προβλήματα, ας μην υποκύψουμε στον παράπονο. Ας αγαπήσουμε τον Σταυρό και ας τρέξουμε προς αυτόν, αντί να απομακρυνθούμε από αυτόν.

 

Με τον Σταυρό σταθερά στους ώμους μας, θα γίνουμε ένα με τον Χριστό και θα αγκαλιάσουμε το σχέδιο του Πατέρα για τη λυτρωτική αγάπη. Τα παθήματά μας και οι χαρές μας, ενωμένα με τον Χριστό, θα κάνουν τον δρόμο ευκολότερο για τους άλλους και θα τους προσφέρουν τη χάρη της Σωτηρίας. Αμήν.

 

 

† Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

 

Categories
Archbishop’s Teaching

First Sunday after Holy Cross

St. Mark (10:35-45)

Dear brothers and sisters in Christ,

The Catechism of the Catholic Church expresses beautifully the mystery of Christ’s work of Redemption #607: “The desire to embrace his Father’s plan of redeeming love inspired Jesus’ whole life, for his redemptive passion was the very reason for his Incarnation.”

When we read these words, they make us think of the poor apostles James and John who wanted to ascend to high office in the kingdom. Hidden from their eyes was the mathematics of the Kingdom. They said they were able to drink of the chalice of Christ, but they could not have imagined the suffering and death that Christ would endure. The mathematics of the Kingdom is if you wish to go high, you must go very low: if you wish to reign with Christ, you must suffer with Christ.

In its stark and brutal reality, the Cross of Christ is not something negative, it is something positive – it is no small thing to discover that the Cross is the universal plus sign. The Cross is a sign of God’s redeeming Love; the Cross is a sign of blessing and favor; the Cross is an indispensable means of spiritual fruitfulness.

Why then do we fear the Cross? Why do we complain in the face of suffering? Have we forgotten how we were redeemed? Have we forgotten that the Cross is a plus, not a minus? Have we forgotten that it is only by the Cross that we are spiritually fruitful?

When hardship, sickness, or difficulties arise, let us not give into complaining. Let us love the Cross and run towards it, not away from it.
With the Cross firmly on our shoulders, we will become one with Christ and embrace the Father’s plan of redeeming love. Our sufferings and joys united to Christ, will make the path easier for others and obtain for them the grace of salvation.

† Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

 

Categories
Archbishop’s Teaching

The Exaltation of the Glorious Cross

John 12 /20-32

Dear brothers and sisters in Christ,

“The message about the cross is foolishness to those who are perishing, but to us who are being saved it is the power of God.”

In 1857, a piece of graffiti was uncovered in a building in Rome, on the Palatine Hill. Archeologists dated it from the first century A.D. The image depicts a human-like figure affixed to a cross and possessing the head of a donkey. To the left of the image is a young man – apparently intended to represent Alexamenos – as a Roman soldier or guard, raising one hand in a gesture possibly suggesting worship. Beneath the cross is a crude caption written in Greek as “Alexamenos worshipping his god”. The graffiti stands as testimony to the anti-Christian sentiment of ancient Rome and the mockery of the Cross of Christ.

We need to recover just how shocking the proclamation of the Cross was to the ancient world; this will help us to proclaim the message to our modern age. Death by crucifixion was the most humiliating death one could experience: the pain was limitless as it could go on for days and only the vilest criminals were subjected to it. That Christians chose to worship their God on a Cross was unlike any other religion in human history! It was a complete break from all other religious testimonies.

Man lost all his preternatural gifts, because of his disobedience at the foot of the Tree of Knowledge of Good and Evil in the garden of Eden. But through Christ’s obedience on the Wood of the Cross, man has received even greater gifts. What had been the source of man’s downfall has become the source of his restoration. Two trees, two Adams, two different results.

On this great feast of the Holy Cross during this Jubilee Year, we must be filled with a lot of hope, because this equation is the design of the Divine Logos. What appears to be the source of our downfall, can in fact, be the source of our restoration.
The thing that humiliates you, the events that break you, can in fact be a great grace and a source of endless blessings. We must not give into despair or wrong thinking. God who has saved you by the wood of the Cross, will also restore you by the very things in your life that give you the most grief.

We ask Our Lady who studied the Cross of Christ most perfectly to help us understand this Divine Science.

† Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

 

Categories
Archbishop’s Teaching

Η ανύψωση του ένδοξου Σταυρού

Ιωάννης 12 / 20 – 32

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

«Το μήνυμα του σταυρού είναι ανοησία για όσους χάνονται, αλλά για εμάς που σωζόμαστε είναι η δύναμη του Θεού».

Το 1857, ένα γκράφιτι αποκαλύφθηκε σε ένα κτίριο στη Ρώμη, στον Λόφο Παλατίνο. Οι αρχαιολόγοι το χρονολόγησαν στον 1ο αιώνα μ.Χ. Η εικόνα απεικονίζει μια ανθρωποειδή μορφή στερεωμένη σε ένα σταυρό με κεφάλι γαϊδάρου. Στα αριστερά της εικόνας βρίσκεται ένας νεαρός άνδρας – προφανώς ο Αλεξαμένους – ως Ρωμαίος στρατιώτης ή φρουρός, που υψώνει το ένα χέρι σε μια χειρονομία που πιθανώς υποδηλώνει λατρεία. Κάτω από το σταυρό υπάρχει μια χονδροειδής λεζάντα γραμμένη στα ελληνικά που λέει «Ο Αλεξαμένους λατρεύει τον θεό του». Το γκράφιτι αποτελεί μαρτυρία του αντιχριστιανικού αισθήματος της αρχαίας Ρώμης και της διακωμώδησης του Σταυρού του Χριστού.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πόσο συγκλονιστική ήταν η διακήρυξη του Σταυρού για τον αρχαίο κόσμο. Αυτό θα μας βοηθήσει να διακηρύξουμε το μήνυμα στη σύγχρονη εποχή. Ο θάνατος με σταύρωση ήταν ο πιο ταπεινωτικός θάνατος που μπορούσε να βιώσει κάποιος: ο πόνος ήταν ατελείωτος, καθώς μπορούσε να διαρκέσει για μέρες, και μόνο οι πιο άθλιοι εγκληματίες υποβάλλονταν σε αυτόν. Το γεγονός ότι οι χριστιανοί επέλεξαν να λατρεύουν τον Θεό τους πάνω σε ένα Σταυρό ήταν κάτι που δεν είχε προηγούμενο σε καμία άλλη θρησκεία στην ιστορία της ανθρωπότητας! Ήταν μια πλήρης ρήξη με όλες τις άλλες θρησκευτικές μαρτυρίες.
Ο άνθρωπος έχασε όλα τα υπερφυσικά του χαρίσματα, λόγω της ανυπακοής του στους πρόποδες του Δέντρου της Γνώσης του Καλού και του Κακού στον κήπο της Εδέμ. Αλλά μέσω της υπακοής του Χριστού στο Ξύλο του Σταυρού, ο άνθρωπος έλαβε ακόμη μεγαλύτερα χαρίσματα. Αυτό που ήταν η πηγή της πτώσης του ανθρώπου έγινε η πηγή της αποκατάστασής του. Δύο δέντρα, δύο Αδάμ, δύο διαφορετικά αποτελέσματα.

Σε αυτή τη μεγάλη γιορτή του Τιμίου Σταυρού, κατά τη διάρκεια αυτού του Ιωβηλαίου Έτους, πρέπει να γεμίσουμε με μεγάλη ελπίδα, διότι αυτή η εξίσωση είναι το σχέδιο του Θείου Λόγου. Αυτό που φαίνεται να είναι η πηγή της πτώσης μας, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι η πηγή της αποκατάστασής μας. Αυτό που σας ταπεινώνει, τα γεγονότα που σας συντρίβουν, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μια μεγάλη χάρη και πηγή ατελείωτων ευλογιών. Δεν πρέπει να υποκύψουμε στην απελπισία ή σε λανθασμένες σκέψεις. Ο Θεός που σας έσωσε με το ξύλο του Σταυρού, θα σας αποκαταστήσει επίσης με τα ίδια τα πράγματα στη ζωή σας που σας προκαλούν τη μεγαλύτερη θλίψη.

Ζητάμε από την Παναγία, που μελέτησε τον Σταυρό του Χριστού με τον πιο τέλειο τρόπο, να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε αυτή τη Θεία Επιστήμη. Αμήν.

† Σελίμ Σφέιρ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

Categories
Archbishop’s Teaching

14η Κυριακή της Πεντηκοστής

Η Μάρθα και η Μαρία ( Λουκάς 10 / 38 - 42)

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

Η Αγιοκατάταξη των Μακαρίων Τζόρτζιο Φρασσάτι και Κάρλο Ακουτίς

Σήμερα, στην αγία πόλη της Ρώμης, ο αγαπημένος μας Άγιος Πατέρας, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, θα ανακηρύξει επίσημα για όλη την Εκκλησία δύο νέους αγίους, τον Τζόρτζιο Φρασσάτι και τον Κάρλο Ακουτίς. Και οι δύο νέοι αυτοί άνδρες έφυγαν από τη ζωή πολύ νέοι· όμως μέσα στη σύντομη πορεία τους, δείχνουν ότι το να ζει κανείς για τον Χριστό δεν αφαιρεί τίποτε από τη ζωή, αλλά την γεμίζει με νόημα και χαρά.

Οι άγιοι είναι οι ειδικοί της ακρόασης. Όπως η Μαρία της Βηθανίας, οι άγιοι είναι προσεκτικοί στη φωνή του Χριστού. Τον ακούν στην ανάγνωση του Ευαγγελίου, Τον ακούν στη διδασκαλία της Εκκλησίας, Τον ακούν στις φωνές των φτωχών και των μεταναστών, Τον ακούν στη σιωπή του Παναγίου Μυστηρίου. Οι άγιοι δεν αρκούνται να ακούνε τον Ιησού· Τον προσέχουν. Αυτό το έργο της ακρόασης είναι η ανακάλυψη της φωνής του Χριστού σε όσους βρίσκονται δίπλα μας, στις οικογένειές μας και στον χώρο εργασίας μας. Είναι ακόμη και η προσπάθεια να ακούσουμε τη φωνή του Χριστού στους συγχρόνους μας, μερικοί από τους οποίους βρίσκονται μακριά από την Εκκλησία. Ακόμα και στην αποξένωσή τους, είναι πλάσματα του Λόγου, της λογικής, και μπορούν, χωρίς να το γνωρίζουν, να μεταδίδουν την αλήθεια. Χρειαζόμαστε καρδιές και αυτιά ικανά να ακούν τον Χριστό που μιλά από τα πιο απίθανα μέρη.

Η καημένη η Μάρθα, μέσα στη γεμάτη μέριμνες κουζίνα της Βηθανίας, μπορούσε να ακούει τον Χριστό να μιλά στο άλλο δωμάτιο, αλλά ήταν τόσο αποσπασμένη που δεν μπορούσε να Τον προσέξει. Είχε επικεντρωθεί στα προβλήματά της, στις δυσκολίες και τις αποτυχίες της. Άκουγε τον εαυτό της και μόνο από απόσταση τον Ιησού.

Ο Θείος Λόγος δημιούργησε το ανθρώπινο σώμα ως μια εξατομικευμένη παραβολή: έχουμε δύο αυτιά και ένα στόμα. Ο Θεός μας δείχνει ότι πρέπει να ακούμε διπλάσια απ’ όσο μιλάμε· και ότι η ακρόαση είναι διπλάσια δύσκολη από την ομιλία.

Είθε η Ευλογημένη Μητέρα μας, της οποίας την όμορφη γέννηση θα εορτάσουμε αύριο (για εμάς τους Μαρωνίτες, θυμόμαστε την Κυρία μας της Μαρκί!) στις 8 Σεπτεμβρίου, να πρεσβεύει για όλους μας ώστε να γίνουμε καλύτεροι ακροατές! Αμήν.

+ Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

Categories
Archbishop’s Teaching

14th Sunday of Pentecost

Habemus Papem: Leo XIV

Anúncio por ocasião da eleição de um novo Papa

Com grande alegria e corações cheios de esperança incansável, nós, filhos da Igreja Maronita – Igreja patriarcal oriental católica –, em profundo amor e plena comunhão com a Igreja una, santa, católica e apostólica, anunciamos a eleição do novo Papa, Leo XIV, sucessor de Pedro, chefe da Igreja Católica, pastor do rebanho e guardião do Corpo de Cristo no mundo.

Glória a Deus nas alturas e paz na terra aos homens de boa vontade!

A eleição do novo Pontífice Leo XIV ressoa em nós como um eco vivo da Palavra de Jesus: «Eis que estou convosco todos os dias, até o fim do mundo». É um sinal visível da ação do Espírito Santo na Igreja e da fidelidade incansável de Deus ao longo das gerações. Neste tempo marcado por incertezas, numerosos desafios e rápidas mudanças, este acontecimento surge como chuva tardia, uma nova aurora que anuncia a renovação da esperança, do amor e da unidade.

Para nós, maronitas, Igreja patriarcal oriental no coração do Oriente, portadores de uma herança antiga e animados por uma devoção total a Jesus Cristo e à Igreja universal, esta eleição é uma nova esperança para o nosso Oriente ferido, uma superabundância de amor a investir. Um amor pela Igreja que não é uma escolha, mas a própria essência da nossa vocação e o mistério da nossa missão. Somos uma Igreja enraizada na rocha, caminhando por montes e vales, no exílio e nas provações, permanecendo fiéis – com as nossas igrejas irmãs – à nossa tradição e à fé católica ancestral.

Desde a terra amada de Chipre, ilha que nos acolhe há séculos e que une em seu solo a voz do Oriente e o sussurro do Ocidente, elevamos nossas fervorosas orações a Deus. Nós, seu povo e seus cidadãos, maronitas desde o século VII, oferecemos nossa obediência filial e nosso amor ao novo Papa, nosso Santo Padre Leo XIV, pedindo ao Espírito Santo que lhe conceda sabedoria, discernimento, mansidão e coragem para guiar a Igreja pelo caminho da santidade, da verdade, da esperança e da misericórdia.

Hoje, com o mundo inteiro – crentes e não crentes, com todos os que buscam a luz e a verdade – celebramos nossa alegria.
A eleição de um novo Papa, além de ser para cada crente uma expressão viva da ação de Deus no coração do mundo e da renovação constante da Igreja sob a condução do Bom Pastor, é um novo chamado a colaborar com todos os homens de boa vontade para salvaguardar a dignidade da pessoa humana e trabalhar pelo bem comum.

Por isso, a todos proclamamos:

Amamos-te, Jesus vivo,
Amamos a tua santa Igreja,
Amamos aquele que teu Espírito consagrou santo entre nós.

Como maronitas, proclamamos nossa fé, nossa dedicação e nossa fidelidade no coração da Igreja – a Igreja da unidade, do perdão e do testemunho.

Que o novo Papa seja uma voz de paz, uma ponte de unidade, um apoio aos pobres, um pai amoroso para seu povo e para todos os povos.

Glória a Deus nas alturas, paz na terra e à Igreja unida, de coração e de palavra, glória e louvor pelos séculos dos séculos. Amém.

† Selim Sfeir
Arcebispo Maronita de Chipre

Habemus Papem: Leo XIV

Anuncio con motivo de la elección de un nuevo Papa

Con gran alegría y corazones llenos de esperanza incansable, nosotros, hijos de la Iglesia Maronita – Iglesia patriarcal oriental católica –, en profundo amor y plena comunión con la Iglesia una, santa, católica y apostólica, anunciamos la elección del nuevo Papa, Leo XIV, sucesor de Pedro, cabeza de la Iglesia católica, pastor del rebaño y guardián del Cuerpo de Cristo en el mundo.

 

Gloria a Dios en lo más alto del cielo y paz en la tierra a los hombres de buena voluntad!

 

La elección del nuevo Pontífice Leo XIV resuena en nosotros como eco vivo de la Palabra de Jesús: «Y he aquí que yo estoy con vosotros todos los días hasta el fin del mundo». Es un signo visible de la obra del Espíritu Santo en la Iglesia y de la fidelidad inquebrantable de Dios a lo largo de las generaciones. En estos tiempos marcados por la incertidumbre, los numerosos desafíos y los cambios rápidos, este acontecimiento surge como lluvia tardía, una nueva aurora que anuncia la renovación de la esperanza, del amor y de la unidad.

 

Para nosotros, maronitas, Iglesia patriarcal oriental en el corazón de Oriente, portadores de una herencia antigua y animados por una devoción total a Jesucristo y a la Iglesia universal, esta elección representa una nueva esperanza para nuestro Oriente herido, una sobreabundancia de amor por entregar. Un amor por la Iglesia que no es una opción, sino la esencia misma de nuestra vocación y el misterio de nuestra misión. Somos una Iglesia enraizada en la roca, que camina por montañas y valles, en el exilio y las pruebas, permaneciendo fieles – junto con nuestras Iglesias hermanas – a nuestra tradición y a la fe católica ancestral.

 

Desde la amada tierra de Chipre, isla que nos acoge desde hace siglos y que une en su suelo la voz de Oriente y el murmullo de Occidente, elevamos nuestras fervientes oraciones a Dios. Nosotros, su pueblo y ciudadanos, maronitas desde el siglo VII, ofrecemos nuestra obediencia filial y nuestro amor al nuevo Papa, nuestro Santo Padre Leo XIV, pidiendo al Espíritu Santo que le conceda sabiduría, claridad, dulzura y valentía para guiar a la Iglesia por el camino de la santidad, la verdad, la esperanza y la misericordia.

 

Hoy, con todo el mundo – creyentes y no creyentes, con todos los que buscan la luz y la verdad – celebramos nuestra alegría.

La elección de un nuevo Papa, además de ser para cada creyente una expresión viva de la acción de Dios en el corazón del mundo y del constante renuevo de la Iglesia bajo la guía del Buen Pastor, es un nuevo llamado a colaborar con todos los hombres de buena voluntad para salvaguardar la dignidad humana y trabajar por el bien común.

 

Por eso, a todos proclamamos:

 

Te amamos, Jesús viviente,

Amamos a tu santa Iglesia,

Amamos a aquel que tu Espíritu ha consagrado santo entre nosotros.

 

Como maronitas, proclamamos nuestra fe, nuestra dedicación y nuestra fidelidad en el corazón de la Iglesia – la Iglesia de la unidad, del perdón y del testimonio.

 

Que el nuevo Papa sea voz de paz, puente de unidad, apoyo para los pobres, padre amoroso para su pueblo y para todos los pueblos.

 

Gloria a Dios en lo más alto del cielo, paz en la tierra y a la Iglesia unida, de corazón y de palabra, gloria y alabanza por los siglos de los siglos! Amén.

 

† Selim Sfeir

Arzobispo Maronita de Chipre

 

Habemus Papem: Leo XIV

Annonce à l'occasion de l'élection d'un nouveau pape

C’est avec une grande joie et des cœurs remplis d’espérance inlassable que nous, enfants de l’Église maronite – Église patriarcale orientale catholique –, dans un amour profond et une communion totale avec l’Église une, sainte, catholique et apostolique, annonçons l’élection du nouveau Pape, Leon XIV, successeur de Pierre, tête de l’Église catholique, pasteur du troupeau et gardien du Corps du Christ dans le monde.

 

Gloire à Dieu au plus haut des cieux, et paix sur la terre aux hommes de bonne volonté !

 

L’élection du nouveau Pontife Leon XIV résonne en nous comme un écho vivant de la Parole de Jésus : « Et voici, je suis avec vous tous les jours, jusqu’à la fin du monde. » C’est un signe visible de l’œuvre de l’Esprit Saint dans l’Église et de la fidélité inlassable de Dieu à travers les générations. En ce temps présent, marqué par les incertitudes, les nombreux défis et les changements rapides, cet événement surgit comme une pluie d’arrière-saison, une aurore nouvelle, annonçant le renouveau de l’espérance, de l’amour et de l’unité.

 

Pour nous, Maronites, Église patriarcale orientale au cœur de l’Orient, porteurs d’un héritage ancien et animés d’une dévotion totale à Jésus-Christ et à l’Église universelle, cette élection est une espérance nouvelle pour notre Orient meurtri, une surabondance d’amour à investir. Un amour pour l’Église qui n’est pas un choix, mais l’essence même de notre vocation et le mystère de notre mission. Nous sommes l’Église enracinée dans le roc, cheminant à travers montagnes et vallées, dans l’exil et les épreuves, demeurant fidèles – avec nos églises sœurs – à notre tradition et à notre foi catholique ancestrale.

 

Depuis la terre bien-aimée de Chypre, île qui nous accueille depuis des siècles et qui unit en son sol la voix de l’Orient et le murmure de l’Occident, nous élevons nos prières ferventes vers Dieu. Nous, son peuple et ses citoyens, Maronites depuis le VIIe siècle, offrons notre obéissance filiale et notre amour au nouveau Pape, notre Saint-Père Leon XIV, demandant à l’Esprit Saint de lui accorder sagesse, clairvoyance, douceur et courage pour guider l’Église sur le chemin de la sainteté, de la vérité, de l’espérance, et de la miséricorde.

 

Aujourd’hui, avec le monde entier – croyants et non-croyants, avec tous ceux qui cherchent la lumière et la vérité –, nous célébrons notre joie. L’élection d’un nouveau Pape, en plus d’être pour chaque croyant une expression vivante de l’action de Dieu au cœur du monde et du renouvellement constant de l’Église sous la conduite du bon berger, est un appel nouveau à collaborer avec tous les hommes de bonne volonté pour sauvegarder la dignité des personnes et œuvrer au bien commun.

 

Alors, pour vous tous, nous proclamons :

 

Nous t’aimons, Jésus vivant,

Nous aimons ton Église sainte,

Nous aimons celui que ton Esprit consacre saint parmi nous.

 

En tant que Maronites, nous proclamons notre foi, notre dévouement et notre fidélité au cœur de l’Église – l’Église de l’unité, du pardon et du témoignage.

 

Que le nouveau Pape soit une voix de paix, un pont d’unité, un soutien pour les pauvres, un père aimant pour son peuple et pour tous les peuples.

 

Gloire à Dieu au plus haut des cieux, paix sur la terre, et à l’Église unie, de cœur et de langue, gloire et louange pour les siècles des siècles. Amen.

 

† Selim Sfeir

Archevêque Maronite de Chypre

 

Habemus Papem: Leo XIV

Annuncio in occasione dell'elezione di un nuovo Papa

Con grande gioia e cuori colmi di instancabile speranza, noi, figli della Chiesa Maronita – Chiesa patriarcale orientale cattolica –, nell’amore profondo e nella piena comunione con la Chiesa una, santa, cattolica e apostolica, annunciamo l’elezione del nuovo Papa, Leo XIV, successore di Pietro, capo della Chiesa cattolica, pastore del gregge e custode del Corpo di Cristo nel mondo.

 

Gloria a Dio nel più alto dei cieli e pace in terra agli uomini di buona volontà!

 

L’elezione del nuovo Pontefice Leo XIV, risuona in noi come eco vivente della Parola di Gesù: «Ecco, io sono con voi tutti i giorni, fino alla fine del mondo». È segno visibile dell’opera dello Spirito Santo nella Chiesa e della fedeltà instancabile di Dio attraverso le generazioni. In questo tempo segnato da incertezze, da molte sfide e da rapidi cambiamenti, questo evento sorge come pioggia tardiva, come un’alba nuova che annuncia il rinnovamento della speranza, dell’amore e dell’unità.

 

Per noi maroniti, Chiesa patriarcale orientale nel cuore dell’Oriente, portatori di un’antica eredità e animati da una devozione totale a Gesù Cristo e alla Chiesa universale, questa elezione è una nuova speranza per il nostro Oriente ferito, un traboccare d’amore da donare. Un amore per la Chiesa che non è una scelta, ma l’essenza stessa della nostra vocazione e il mistero della nostra missione. Siamo una Chiesa radicata nella roccia, che cammina attraverso monti e valli, nell’esilio e nelle prove, rimanendo fedele – con le nostre chiese sorelle – alla nostra tradizione e alla fede cattolica ancestrale.

 

Dalla terra amata di Cipro, isola che ci accoglie da secoli e che unisce nel suo suolo la voce dell’Oriente e il sussurro dell’Occidente, eleviamo le nostre ferventi preghiere a Dio. Noi, suo popolo e cittadini, maroniti fin dal VII secolo, offriamo la nostra obbedienza filiale e il nostro amore al nuovo Papa, nostro Santo Padre Leo XIV, chiedendo allo Spirito Santo di donargli saggezza, discernimento, dolcezza e coraggio per guidare la Chiesa sul cammino della santità, della verità, della speranza e della misericordia.

 

Oggi, con il mondo intero – credenti e non credenti, con tutti coloro che cercano la luce e la verità – celebriamo la nostra gioia.

L’elezione di un nuovo Papa, oltre a essere per ogni credente un’espressione viva dell’azione di Dio nel cuore del mondo e del continuo rinnovarsi della Chiesa sotto la guida del Buon Pastore, è un nuovo appello a collaborare con tutti gli uomini di buona volontà per salvaguardare la dignità della persona e promuovere il bene comune.

 

A tutti voi dunque proclamiamo:

 

Ti amiamo, Gesù vivente,

Amiamo la tua santa Chiesa,

Amiamo colui che il tuo Spirito ha consacrato santo tra noi.

 

Come maroniti, proclamiamo la nostra fede, il nostro impegno e la nostra fedeltà nel cuore della Chiesa – la Chiesa dell’unità, del perdono e della testimonianza.

 

Che il nuovo Papa sia voce di pace, ponte di unità, sostegno ai poveri, padre amorevole per il suo popolo e per tutti i popoli.

 

Gloria a Dio nel più alto dei cieli, pace in terra, e alla Chiesa unita, di cuore e di parola, gloria e lode nei secoli dei secoli. Amen.

 

† Selim Sfeir

Arcivescovo Maronita di Cipro

 

Habemus Papem: Leo XIV

إعلانٌ بِمُناسَبَةِ انْتِخابِ بابا جَديد

إعلانٌ بِمُناسَبَةِ انْتِخابِ بابا جَديد

بِفَرَحٍ عظيمٍ وقلوبٍ مُمْتَلِئَةٍ بِالرَّجاءِ الذي لا يَفْتُر، نُعْلِنُ نَحنُ أبناءَ الكنيسةِ المارونيَّةِ – الكنيسةِ البطريركيَّةِ الكاثوليكيَّةِ الشَّرقيَّةِ – وفي مَحبَّةٍ عَميقةٍ وشَرِكةٍ تامَّةٍ مع الكنيسةِ الواحدةِ، المُقَدَّسَةِ، الكاثوليكيَّةِ والرَّسوليَّةِ، انْتِخابَ البابا الجديد، لاوون الرابع عشر، الخليفةِ النَّظاميّ لبطرس، رأسِ الكنيسةِ الكاثوليكيَّةِ، وراعِي القطيعِ، وحامِي جسدِ المسيحِ في العالَمِ.

المَجْدُ للهِ في العُلى، وعلى الأرضِ السَّلامُ، ولِلنَّاسِ المَسَرَّةُ!

إنَّ انْتِخابَ البابا الجديد لاوون الرابع عشر، يَدْوي في داخلِنا كصَدًى حيٍّ لكلمةِ يسوعَ: "وها أنا معكم كلَّ الأيَّامِ إلى انقضاءِ الدهرِ." وهو علامةٌ مرئيَّةٌ لعملِ الرُّوحِ القُدُسِ في الكنيسةِ، ولأمانةِ اللهِ اللامُتَناهِيَةِ عبرَ الأجيالِ. في هذا الزمانِ الحاضِرِ، المطبوعِ بعدمِ اليقينِ، وكثرةِ التَّحدّياتِ، وسُرعةِ التَّحوُّلاتِ، يَظْهَرُ هذا الحدثُ كغَيْثِ آخِرِ الموسمِ، وكَفَجْرٍ جديدٍ يُبَشِّرُ بجَدِيدِ الرَّجاءِ، والمحبَّةِ، والوَحْدَةِ.

أمَّا نحنُ الموارِنَةَ، كنيسةً بطريركيَّةً شرقيَّةً في قلبِ الشَّرقِ، نحملُ إرثًا عريقًا، ونَحيا بِتفانٍ تامٍّ ليسوعَ المسيحِ وللكنيسةِ الجامعةِ، فإنَّ هذا الانْتِخابَ هو رَجاءٌ جديدٌ لِشَرْقِنا المجروحِ، وفَيْضٌ منَ المحبَّةِ نُسْتَدعى لبَذْلِه. إنَّها محبَّةٌ للكنيسةِ لا نَخْتارُها، بل هي جَوْهَرُ دعوتِنا، وسِرُّ رسالتِنا. نحنُ الكنيسةُ المتجذِّرَةُ في الصَّخْرِ، السَّائِرَةُ بينَ الجبالِ والوِدْيانِ، في المَنفى والمِحَنِ، المُواظِبَةُ – معَ كَنائِسِنا الشَّقيقةِ – على التَّقليدِ والإيمانِ الكاثوليكيِّ الآبائيِّ.

ومن أرضِ قبرصَ الحبيبةِ، هذهِ الجزيرةِ التي تَضُمُّنا مُنذُ قرونٍ، وتَجمَعُ في تُرابِها صَوْتَ الشَّرقِ وهمسَ الغربِ، نَرْفَعُ صَلواتِنا الحارَّةَ إلى اللهِ. نحنُ شَعبُه ومُواطِنوه، الموارِنَةُ منذُ القرنِ السَّابعِ، نُقَدِّمُ طاعتَنا البنويَّةَ ومحبَّتَنا للبابا الجديد، أبينا القُدُّوس لاوون الرابع عشر، ضارعينَ إلى الرُّوحِ القُدُسِ أنْ يَمنَحَهُ الحِكمةَ، والبَصيرةَ، والوداعةَ، والشَّجاعةَ، لِيَقودَ الكنيسةَ في طَريقِ القُداسةِ، والحَقِّ، والرَّجاءِ، والرَّحمةِ.

اليومَ، معَ العالَمِ بأسرهِ – مؤمنينَ وغيرَ مؤمنينَ، ومعَ كلِّ طالبي النُّورِ والحقيقةِ – نَحتفِلُ بفَرَحِنا. فإنَّ انْتِخابَ بابا جديدٍ، بالإضافةِ إلى كونِه شهادةً حيَّةً لِفِعْلِ اللهِ في قلبِ العالَمِ، وتجديدًا مُستمرًّا للكنيسةِ بإرشادِ الرَّاعي الصالحِ، هو أيضًا دَعوةٌ جديدةٌ لِلتَّعاونِ معَ جميعِ أصحابِ الإرادةِ الصالحةِ لِحِفْظِ كرامةِ الإنسانِ، والعملِ لأجلِ الخيرِ العامِّ.

فلِذلكَ، نُنادِي أمامَكم جميعًا:

نُحِبُّكَ، يا يسوعَ الحَيّ،

نُحِبُّ كَنِيستَكَ المُقَدَّسَةَ،

نُحِبُّ ذاكَ الذي مَسَحَهُ رُوحُكَ القُدُّوسُ في وَسَطِنا.

كموارِنَةٍ، نُجَدِّدُ إعلانَ إيمانِنا، وتفانِينا، وأمانَتِنا في قلبِ الكنيسةِ – كنيسةِ الوَحدةِ، والغُفْرانِ، والشَّهادةِ.

فَليَكُن البابا الجديدُ صوتًا للسَّلامِ، جِسْرًا للوَحدةِ، عَونًا للفُقَراءِ، وأبًا مُحِبًّا لِشعبِه، ولكلِّ الشُّعوبِ.

المَجْدُ للهِ في العُلى، والسَّلامُ على الأرضِ، ولالكنيسةِ المُتَّحِدَةِ، بقلبٍ ولسانٍ واحِدٍ، المَجْدُ والتَّسبيحُ إلى دُهورِ الدُّهورِ. آمين.

† سليم صفير

رئيس أساقفة قبرص للموارنة

 

Habemus Papem: Leo XIV

Ανακοίνωση με την ευκαιρία της εκλογής νέου Πάπα

 

Με μεγάλη χαρά και καρδιές γεμάτες ακούραστη ελπίδα, εμείς, τα παιδιά της Μαρωνιτικής Εκκλησίας — Ανατολικής Καθολικής Πατριαρχικής Εκκλησίας — με βαθιά αγάπη και πλήρη κοινωνία με τη μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία, αναγγέλλουμε την εκλογή του νέου Πάπα, Leo XIV, του Nού διαδόχου του Πέτρου, κεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας, ποιμένα του ποιμνίου και φύλακα του Σώματος του Χριστού στον κόσμο.

 

Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκίας!

 

Η εκλογή του νέου Ποντίφικα Leo XIV αντηχεί μέσα μας ως ζωντανός απόηχος των λόγων του Ιησού: "Και ιδού, εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, έως τη συντέλεια του αιώνος." Είναι ορατό σημάδι του έργου του Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία και της ακούραστης πιστότητας του Θεού μέσα στους αιώνες. Στη σημερινή εποχή, που χαρακτηρίζεται από αβεβαιότητες, πολλές προκλήσεις και ταχύτατες αλλαγές, αυτό το γεγονός αναδύεται ως βροχή στα τέλη της εποχής, ως μια νέα αυγή, προάγγελος της ανανέωσης της ελπίδας, της αγάπης και της ενότητας.

 

Για εμάς τους Μαρωνίτες, Πατριαρχική Ανατολική Εκκλησία στην καρδιά της Ανατολής, φορείς μιας αρχαίας κληρονομιάς και εμπνευσμένοι από απόλυτη αφοσίωση στον Ιησού Χριστό και την παγκόσμια Εκκλησία, αυτή η εκλογή είναι μια νέα ελπίδα για την πληγωμένη Ανατολή μας, μια υπεραφθονία αγάπης για να προσφέρουμε. Μια αγάπη για την Εκκλησία που δεν είναι επιλογή, αλλά η ίδια η ουσία της κλήσης μας και το μυστήριο της αποστολής μας. Είμαστε η Εκκλησία ριζωμένη στον βράχο, που πορεύεται μέσα από βουνά και κοιλάδες, στην εξορία και στις δοκιμασίες, μένοντας πιστοί — μαζί με τις αδελφές μας Εκκλησίες — στην παράδοσή μας και την πατρογονική καθολική πίστη μας.

 

Από την αγαπημένη γη της Κύπρου, νησί που μας φιλοξενεί εδώ και αιώνες και ενώνει στο χώμα της τη φωνή της Ανατολής και το ψίθυρο της Δύσης, υψώνουμε τις θερμές μας προσευχές στον Θεό.

Εμείς, ο λαός και οι πολίτες Του, Μαρωνίτες από τον 7ο αιώνα, προσφέρουμε την υιική υπακοή και αγάπη μας στον νέο Πάπα, τον Άγιο Πατέρα μας Leo XIV, ζητώντας από το Άγιο Πνεύμα να του χαρίσει σοφία, διορατικότητα, πραότητα και θάρρος για να οδηγήσει την Εκκλησία στην οδό της αγιότητας, της αλήθειας, της ελπίδας και του ελέους.

 

Σήμερα, μαζί με όλο τον κόσμο — πιστούς και μη, όλους όσοι αναζητούν το φως και την αλήθεια — γιορτάζουμε τη χαρά μας. Η εκλογή ενός νέου Πάπα, εκτός από το ότι είναι για κάθε πιστό ζωντανή έκφραση της ενέργειας του Θεού στην καρδιά του κόσμου και της διαρκούς ανανέωσης της Εκκλησίας υπό την καθοδήγηση του καλού ποιμένα, είναι και ένα νέο κάλεσμα να συνεργαστούμε με όλους τους ανθρώπους καλής θέλησης για την προάσπιση της αξιοπρέπειας των προσώπων και την επιδίωξη του κοινού καλού.

 

Γι' αυτό, σε όλους εσάς, διακηρύσσουμε:

 

Σε αγαπάμε, Ζωντανέ Ιησού,

Αγαπάμε την αγία Σου Εκκλησία,

Αγαπάμε εκείνον που το Πνεύμα Σου καθαγιάζει ανάμεσά μας.

 

Ως Μαρωνίτες, διακηρύσσουμε την πίστη, την αφοσίωση και την πιστότητά μας στην καρδιά της Εκκλησίας — της Εκκλησίας της ενότητας, της συγχώρεσης και της μαρτυρίας.

 

Είθε ο νέος Πάπας να είναι φωνή ειρήνης, γέφυρα ενότητας, στήριγμα για τους φτωχούς, στοργικός πατέρας για τον λαό του και για όλους τους λαούς.

 

Δόξα εν υψίστοις Θεώ, ειρήνη επί της γης, και στη ενωμένη Εκκλησία, με μία καρδιά και μία γλώσσα, δόξα και αίνεση εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

 

† Σελίμ Σφείρ

Μαρωνίτης Αρχιεπίσκοπος Κύπρου

 

 

Habemus Papem: Leo XIV

Announcement on the Occasion of the Election of a New Pope

 

It is with great joy and hearts filled with tireless hope that we, children of the Maronite Church—an Eastern Catholic Patriarchal Church—in deep love and full communion with the one, holy, catholic, and apostolic Church, announce the election of the new Pope, Leo XIV, successor of Peter, head of the Catholic Church, shepherd of the flock, and guardian of the Body of Christ in the world.

 

Glory to God in the highest, and peace on earth to people of good will!

 

The election of the new Pontiff Leo XIV echoes within us as a living word of Jesus: "And behold, I am with you always, to the end of the age." It is a visible sign of the Holy Spirit’s work in the Church and of God's unwavering faithfulness through the generations. In these times, marked by uncertainty, numerous challenges, and rapid changes, this event emerges like late-season rain, a new dawn heralding a renewal of hope, love, and unity.

 

For us Maronites, a Patriarchal Eastern Church at the heart of the East, bearers of an ancient heritage and animated by total devotion to Jesus Christ and the universal Church, this election brings new hope to our wounded East, an overflow of love to be invested. A love for the Church that is not a choice, but the very essence of our vocation and the mystery of our mission. We are a Church rooted in the rock, journeying through mountains and valleys, through exile and trials, remaining faithful – with our sister churches – to our tradition and our ancestral Catholic faith.

 

From the beloved land of Cyprus, an island that has welcomed us for centuries and unites in its soil the voice of the East and the whisper of the West, we lift our fervent prayers to God. We, His people and citizens, Maronites since the 7th century, offer our filial obedience and love to the new Pope, our Holy Father Leo XIV, asking the Holy Spirit to grant him wisdom, discernment, gentleness, and courage to guide the Church on the path of holiness, truth, hope, and mercy.

 

Today, with the whole world – believers and non-believers, with all who seek light and truth – we celebrate our joy. The election of a new Pope, in addition to being for every believer a living expression of God’s action at the heart of the world and of the Church’s constant renewal under the guidance of the Good Shepherd, is a new call to collaborate with all people of goodwill to safeguard human dignity and work for the common good.

So, to all of you, we proclaim:

 

We love you, living Jesus,

We love your holy Church,

We love the one your Spirit has consecrated holy among us.

 

As Maronites, we proclaim our faith, our devotion, and our fidelity at the heart of the Church – the Church of unity, forgiveness, and witness.

 

May the new Pope be a voice of peace, a bridge of unity, a support for the poor, a loving father to his people and to all peoples.

 

Glory to God in the highest, peace on earth, and to the united Church, in heart and word, glory and praise forever and ever. Amen.

 

† Selim Sfeir

Maronite Archbishop of Cyprus

 

 

النِّيَّةُ الَّتِي يُمْكِنُ تِلَاوَتُهَا خِلَالَ القُدَّاسَاتِ لانتخاب بابا جديد

أَيُّهَا الآبُ القُدُّوسُ، يَا مَنْ تَقُودُ كَنِيسَتَكَ بِعِنَايَتِكَ وَتَسْهَرُ عَلَيْهَا بِمَحَبَّتِكَ،
نَسْأَلُكَ أَنْ تُفِيضَ عَلَى الآبَاءِ الكَرَادِلَةِ المُجْتَمِعِينَ فِي رُومَا رُوحَ الحِكْمَةِ وَالتَّمْيِيزِ وَالسَّلَامِ.

أَنِرْ قُلُوبَهُمْ بِنُورِ الرُّوحِ القُدُسِ، لِيَفْهَمُوا إِرَادَتَكَ وَيَعْمَلُوا لِمَا فِيهِ خَيْرُ الكَنِيسَةِ الجَامِعَةِ.
وَحِّدْهُمْ فِي المَحَبَّةِ، لِيَخْتَارُوا البَابَا الَّذِي تُرِيدُهُ لِكَنِيسَتِكَ فِي هَذَا الزَّمَانِ، لِبُطْرُسَ، فَيُوَاصِلَ رِسَالَةَ الرَّاعِي الصَّالِحِ، الَّتِي سَلَّمَهَا ابْنُكَ يَسُوعُ المَسِيحُ لِبُطْرُسَ، رَأْسِ الرُّسُلِ، حَافِظًا وَحْدَةَ الإِيمَانِ وَالشَّرِكَةِ الكَنَسِيَّةِ.

نَرْفَعُ إِلَيْكَ تَضَرُّعَنَا بِشَفَاعَةِ أُمِّنَا مَرْيَمَ العَذْرَاء، سُلْطَانَةِ الرُّسُلِ، وَجَمِيعِ القِدِّيسِينَ الَّذِينَ خَدَمُوا الكَنِيسَةَ بِأَمَانَةٍ وَقَدَاسَةٍ، فَكَانُوا نُورًا فِي دُرُوبِ المُؤْمِنِينَ.

نَسْأَلُكَ يَا رَبُّ.

† سليم صفير
رئيس أساقفة قبرس للموارنة

Intention à lire pendant les messes pour l’élection du nouveau Pape

Père saint, Toi qui conduis Ton Église avec Ta sollicitude et qui veilles sur elle avec Ton amour,
nous Te demandons de répandre sur les cardinaux réunis à Rome l’esprit de sagesse, de discernement et de paix.
Éclaire leurs cœurs avec la lumière de l’Esprit Saint, afin qu’ils comprennent Ta volonté et œuvrent pour le bien de l’Église universelle.
Unis-les dans l’amour, afin qu’ils choisissent le pape que Tu veux pour Ton Église en ce temps,
successeur de Pierre, pour continuer la mission du Bon Pasteur, que Ton Fils Jésus-Christ a confiée à Pierre, chef des apôtres, en gardant l’unité de la foi et la communion ecclésiale.

Nous T’adressons notre supplication par l’intercession de notre Mère la Vierge Marie, Reine des apôtres, et de tous les saints qui ont servi fidèlement et saintement l’Église, devenant lumière sur les chemins des fidèles.

Nous Te prions, Seigneur.

† Selim Sfeir
Archevêque Maronite de Chypre

Η πρόθεση που μπορεί να αναγνωσθεί κατά τη διάρκεια των Θείων Λειτουργιών για την εκλογή νέου Πάπα

Άγιε Πατέρα, Εσύ που καθοδηγείς την Εκκλησία Σου με την πρόνοιά Σου και την φροντίζεις με την αγάπη Σου,
Σε παρακαλούμε να χαρίσεις στους Καρδιναλίους που είναι συγκεντρωμένοι στη Ρώμη το Πνεύμα της σοφίας, της διάκρισης και της ειρήνης.
Φώτισε τις καρδιές τους με το φως του Αγίου Πνεύματος, ώστε να κατανοήσουν το θέλημά Σου και να εργαστούν για το καλό της Καθολικής Εκκλησίας.
Ενωσέ τους στην αγάπη, ώστε να επιλέξουν τον Πάπα που Εσύ επιθυμείς για την Εκκλησία Σου σε αυτήν την εποχή,
για τον Πέτρο, ώστε να συνεχίσει την αποστολή του Καλού Ποιμένα, την οποία παρέδωσε ο Υιός Σου, ο Ιησούς Χριστός, στον Πέτρο, τον αρχηγό των Αποστόλων, διατηρώντας την ενότητα της πίστης και της εκκλησιαστικής κοινωνίας.

Αναπέμπουμε την ικεσία μας σε Εσένα, με τη μεσιτεία της Παναγίας μας, Βασίλισσας των Αποστόλων, και όλων των Αγίων που υπηρέτησαν την Εκκλησία με πίστη και αγιότητα, και ήταν φως στους δρόμους των πιστών.

Σε παρακαλούμε, Κύριε.

† + Σελίμ Σφέιρ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

 

Martha and Mary (Luke 10 : 38-42)

Dear brothers and sisters in Christ,

The Canonization of Blessed Giorgio Frassati and Blessed Carlos Acutis.

Today in the holy city of Rome, our beloved Holy Father, Pope Leo XIV will solemnly elevate for the whole Church two new saints, Giorgio Frassati and Carlos Acutis. Both of these young men died very young, yet in their brief journey, they show that living for Christ takes nothing away from life but fills it with meaning and joy.

The saints are the experts in listening. Like Mary of Bethany, the saints are attentive to the voice of Christ.  They hear Him in the reading of the Gospel, they hear Him in the voice of the Church’s teaching, they hear Him in the voices of the poor and the immigrant, they hear Him in the silence of the Blessed Sacrament.  The saints don’t just hear Jesus, they listen to Him. This work of listening is to discover the voice of Christ in those right beside us, in our families and our place of work. It's also about trying to hear the voice of Christ in our contemporaries, some of whom are far from the Church.  Even in their estrangement, they are creatures of Logos, of reason, and can be unwitting transmitters of the truth.  We need to have hearts and ears capable of hearing Christ speaking from the most unlikely places.

Poor Martha in her busy kitchen of Bethany could hear Christ speaking in the other room, but she was so distracted, she couldn’t listen.  She got focused on her problems, her difficulties and her failures.  She was listening to herself and only hearing Jesus from a distance.

The Divine Logos created the human body as a custom designed parable: we have two ears and one mouth.  God is showing us that we have to do twice as much listening as we do speaking and listening is twice as hard as talking.

May our Blessed Mother, who’s beautiful birthday we shall celebrate tomorrow (for us Maronites, we think of our Lady of Mankee!) on September 8th, intercede for all of us to be betters listeners!

† Selim Sfeir

Maronite Archbishop of Cyprus