Author: staff@maroniteparchy.org.cy

Περίοδος της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού

Ομιλία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Μαρωνιτών
Κύπρου κ.κ. Σελίμ Σφέιρ

5η Κυριακή της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού
( Ματθαίος 25 / 1 - 13)

«Ο ερχομός της βασιλείας του Θεού θα μοιάζει με ό,τι έγινε
με δέκα παρθένες. Αυτές πήραν τα λυχνάρια τους και βγήκαν να
προϋπαντήσουν το γαμπρό. Πέντε απ' αυτές ήταν συνετές και
πέντε άμυαλες. Οι άμυαλες πήραν τα λυχνάρια τους, μα δεν
πήραν μαζί τους και λάδι. Απεναντίας, οι συνετές πήραν μαζί με
τα λυχνάρια τους και λάδι στα δοχεία τους. Επειδή όμως ο
γαμπρός αργοπορούσε, νύσταξαν όλες και κοιμήθηκαν. Κατά τα
μεσάνυχτα ακούστηκε μια φωνή: «έρχεται ο γαμπρός· βγείτε να
τον προϋπαντήσετε!» Όλες, λοιπόν, οι παρθένες σηκώθηκαν και
τακτοποίησαν τα λυχνάρια τους. Οι άμυαλες είπαν τότε στις
συνετές: «δώστε μας από το λάδι σας, γιατί τα λυχνάρια μας
σβήνουν». Οι συνετές όμως απάντησαν: «όχι, γιατί δε θα φτάσει
και για μας και για σας· καλύτερα, πηγαίνετε στους πωλητές ν'
αγοράσετε για δικό σας». Αλλά ενώ πήγαιναν ν' αγοράσουν λάδι,
ήρθε ο γαμπρός. Τότε οι έτοιμες παρθένες μπήκαν μαζί του στη
γιορτή του γάμου, και έκλεισε η πόρτα. Ύστερα από λίγο
φτάνουν και οι υπόλοιπες παρθένες κι άρχισαν να φωνάζουν:
«κύριε, κύριε, άνοιξέ μας!» Εκείνος όμως τους αποκρίθηκε:
«αλήθεια σας λέω, δε σας ξέρω». Να είστε, λοιπόν, άγρυπνοι,
γιατί δεν ξέρετε ούτε την ημέρα ούτε την ώρα που θα έρθει ο Υιός
του Ανθρώπου».

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

1. Ο χαρακτήρας των παρθένων
Τι όμορφο ξεκίνημα! Όλες μαζί, αυτές οι παρθένες βγήκαν να
συναντήσουν τον γαμπρό. Εμφανισιακά, αυτές οι νεαρές κοπέλες
είναι όλες ίδιες: κρατούν στα χέρια τους μια άναπτη λυχνία,
σταματούν στο δρόμο, νυστάζουν και αποκοιμούνται μέσα στη
νύχτα. Στην πραγματικότητα, υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά
μεταξύ τους: πέντε είναι «σοφές» και έχουν λάδι για να
τροφοδοτήσουν τη λυχνία τους όταν το χρειάζονται, και πέντε
είναι «ανόητες» και δεν έχουν καθόλου. «Όπως ο νυμφίος
καθυστέρησε....» Αυτή είναι η σκέψη τους, η ίδια με εκείνη του
κακού δούλου στο προηγούμενο κεφάλαιο, ο οποίος «έλεγε μέσα
στην καρδιά του: «Ο αφέντης μου καθυστερεί τον ερχομό Tου.»
Υπάρχει πράγματι καθυστέρηση; Όχι, λέει ο Απόστολος Πέτρος:
«Ο Κύριος δεν είναι αργός στην υπόσχεση, όπως νομίζουν
μερικοί ότι είναι αργός, αλλά υπομονετικός...» (Β΄ Πέτρου 3:9).
Αυτή είναι η εποχή της υπομονής του Θεού. Είναι επίσης η
δοκιμασία της επιμονής μας και η ώρα να μάθουμε υπομονή. Στις
προσευχές μας, λοιπόν, ας προσέχουμε να μη χρησιμοποιούμε
μάταιες και ψεύτικες επαναλήψεις όπως: «Αν ο Κύριος
καθυστερήσει περισσότερο...!»
Αυτή την ανυπομονησία τη συναντάμε ήδη στους πρόποδες του
Σινά, όταν «ο λαός είδε ότι ο Μωυσής καθυστέρησε να κατέβει
από το βουνό» (Έξ. 32:1). Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Η
ειδωλολατρία του χρυσού μόσχου!
«Όλοι νύσταξαν και αποκοιμήθηκαν» Ο ύπνος δεν έρχεται
μονομιάς, αλλά, μετά από μια περίοδο απραξίας ή κούρασης,
καταλαμβάνει σταδιακά το μυαλό μας. Συχνά χρειαζόμαστε αυτή
την προτροπή, γιατί όσοι κοιμούνται είναι σαν νεκροί και χωρίς
φως: «Ξυπνήστε, όσοι κοιμάστε, και σηκωθείτε από τους
νεκρούς, και ο Χριστός θα λάμψει επάνω σας» (Εφεσ. 5:11-14).
Για να είμαστε σε θέση να παρακολουθούμε και να
περιμένουμε τον Κύριο, πρέπει να είμαστε αφοσιωμένοι σ' Αυτόν
και το Άγιο Πνεύμα να μας δίνει την πνευματική ενέργεια που
τόσο απεγνωσμένα χρειαζόμαστε για να περπατάμε ταπεινά με
τον Θεό. Γνωρίζω ότι ο Κύριος έρχεται για να αναζητήσει τους
δικούς Του, είναι μια αλήθεια του Λόγου που ήρθε ξανά στο φως
τον 19ο αιώνα. Αλλά δεν μου αρκεί να τη γνωρίζω, πρέπει επίσης
να την πιστέψω και να τη ζήσω. Είμαι πραγματικά σαν μια από
εκείνες τις σοφές νεαρές γυναίκες που είχαν λάδι στο λυχνάρι
τους; Το λάδι είναι μια εικόνα του Αγίου Πνεύματος, του θεϊκού
προσώπου που κατοικεί στον πιστό (Ρωμ. 8:9)- μιλάει για τη
θεϊκή ζωή και τη ζωντανή πίστη (Ιωάννης 3:5). Είναι επίσης το
έργο του Αγίου Πνεύματος να μας αφυπνίζει, κάνοντάς μας να
βλέπουμε τη δόξα του Κυρίου όπως ο Πέτρος, ο Ιωάννης και ο
Ιάκωβος, οι οποίοι «ήταν αυτόπτεις μάρτυρες της
μεγαλοπρέπειάς Του» (Β΄ Πέτρου 1:16).

2. Η κραυγή του μεσονυκτίου
«Στη μέση της νύχτας, ακούστηκε μια κραυγή: «Ιδού, ο
νυμφίος! Βγείτε έξω να τον συναντήσετε!» Τα κορίτσια
ξύπνησαν με ένα ξάφνιασμα. Οι πέντε που είχαν πάρει λάδι
άναψαν τα λυχνάρια τους και μπήκαν «μαζί Του» στο γάμο. Για
τις άλλες πέντε ήταν πολύ αργά. Πολύ αργά για να «αγοράσουν»
λάδι από τη μόνη διαθέσιμη πηγή. Δεν μπορείς να υπολογίζεις
στους άλλους, γιατί: «Δεν μπορεί ποτέ ένας άνθρωπος να
εξαγοράσει τον αδελφό του, ούτε να δώσει στον Θεό τα λύτρα
του» (Ψαλμ. 49:7)- δεν μπορείς να αγοράσεις τη σωτηρία με
χρήματα (Ησαΐας 55:1), γιατί δεν έχει τιμή! Σήμερα είναι επίσης
η μέρα να μιλήσετε με τον φίλο σας, τον γείτονά σας, γιατί
σήμερα είναι η μέρα της σωτηρίας. Αύριο μπορεί να είναι πολύ
αργά.

3. Η είσοδος στο γάμο
«Ήρθε ο νυμφίος,» και όσοι ήταν έτοιμοι μπήκαν μαζί Του
στο γάμο- και η πόρτα ήταν κλειστή. Ο καιρός της χάριτος
τελείωσε. Δεν υπάρχει «δεύτερη ευκαιρία.» Δεν έχει νόημα να
έχεις το όνομα του Θεού στο στόμα σου: δεν αποτελεί απόδειξη
της πραγματικότητας της θεϊκής ζωής σε έναν άνθρωπο. Πολλοί
θα πουν: «Κύριε, Κύριε...», αλλά η απάντηση θα είναι: «Δεν σε
γνώρισα ποτέ- φύγε μακριά μου, εσύ που ασκείς ανομία.»
Το κεντρικό μήνυμα αυτών των στίχων είναι μια πρόσκληση
να είμαστε έτοιμοι να βγούμε έξω και να συναντήσουμε τον
Κύριο, ο οποίος ο ίδιος μας ενθαρρύνει λέγοντας: «Ας είναι
περιζωσμένες οι οσφύες σας και αναμμένα τα λυχνάρια σας- να
είστε σαν άνθρωποι που περιμένουν τον Κύριό τους....» (Λουκάς
12:35).

Προσευχή : Σ' αγαπώ, Κύριε, με όλη μου την καρδιά. Θέλω να
απαρνηθώ την αμαρτία και τη νοοτροπία του κόσμου και να
αγαπώ τον πλησίον μου όπως τον εαυτό μου.
Βοήθησέ με να έχω την καρδιά μου σε εγρήγορση, να προσέχω
την πίστη μου και να μην αφήσω ποτέ τη φλόγα της αγάπης σου
μέσα μου να σβήσει.
Είθε το λυχνάρι μου να είναι πάντα αναμμένο, έτοιμο να λάμψει
για τη δόξα Σου. Σου εμπιστεύομαι την πίστη και τη ζωή μου,
Κύριε, και σε ευχαριστώ για τη συνεχή χάρη και την άνευ όρων
αγάπη Σου. Αμήν.

+ Σελίμ Σφέιρ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

The Time of the Exaltation of the Holy Cross

Homily of His Excellency Msgr Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

5th Sunday of the time of the Exaltation of the Holy Cross
Matthew 25 / 1 -13

Dear brothers and sisters in Christ,

1. The character of virgins
What a beautiful start! All together, these virgins have gone out to meet
the bridegroom. In appearance, they all look the same: they carry an unlit
lamp in their hands, stop along the way, doze off and fall asleep in the
night. In reality, however, there is an essential difference between them:
five are "wise" and have oil to feed their lamp when needed, and five are
"foolish" and have none. "How long the bridegroom delayed...". This is
their thought, the same as that of the wicked slave in the previous chapter,
who "said in his heart: My master delays coming... " Is there really a
delay? No, says the apostle Peter : "The Lord is not being slow in doing
what he promised—the way some people understand slowness. But God
is being patient... (2P 3:9). This is the time of God's patience. It is also the
test of our perseverance, and the time to learn patience. In our prayers,
therefore, let us be careful not to use vain and false repetitions such as :
"If the Lord delays any longer...!
We already find this impatience at the foot of Sinai, when "The people
saw that a long time had passed and Moses had not come down from the
mountain" (Ex. 32:1). What was the result? The idolatry of the golden calf!
"They all dozed off and fell asleep". Sleep does not come all at once, but
after a period of idleness or weariness, it gradually takes hold of our
minds. We often need this exhortation, for he who sleeps is as good as
dead and without light: "Wake up, you who are sleeping! Rise from death,
and Christ will shine on you" (Eph. 5:11-14).
To be able to watch and wait for the Lord, our affections must be
committed to Him, and the Holy Spirit must give us that spiritual energy
we so desperately need to walk humbly with God. I know that the Lord
comes to seek His own; this is a truth of the Word that was brought to
light again in the 19th century. However, it is not enough for me to know
it, I have to believe it and live it. Am I really like one of those wise young
girls with oil in her lamp? Oil is an image of the Holy Spirit, the divine
person who dwells in the believer (Rm. 8:9); it speaks of divine life and living
faith (John 3:5). It is also the Holy Spirit's job to awaken us, making us see the
glory of the Lord like Peter, John and James who " saw the greatness of
Jesus with his own eyes. " (2 P. 1:16).

2. The midnight cry
"In the middle of the night, a cry rang out: "Behold the bridegroom; go
out to meet him! The girls awake with a start. The five who had taken oil
light their lamps and enter "with him" into the wedding. For the other five,
it is too late. Too late to "buy" oil from the only source available. You
cannot count on the others, because: "But no one has enough to buy back
a life, and you cannot bribe God" (Ps. 49:7); you cannot buy salvation with
money (Is. 55:1), because it has no price! Today is also the day to talk to your

friend, your neighbour, because today is the day of salvation. Tomorrow
may be too late.

3. The entrance to the wedding
The bridegroom came: those who were ready went in with him to the
wedding; and the door was shut. The time of grace is over. There are no
"second chances". It is no use having God's name on your lips: it is no
proof of the reality of divine life in a man. Many will say : "Lord, Lord...",
but the answer will be: "I never knew you; go away from me, you who
practice iniquity".
The central message of these verses is a call to be ready to go out and meet
the Lord, who encourages us by saying: "Be ready! Be fully dressed and
have your lights shining. Be like servants who are waiting for their
master...". (Luke 12:35-36).

Prayer
I love you, Lord, with all my heart. I want to renounce sin and the
mentality of the world, and love my neighbour as myself.
Help me to keep my heart vigilant, to watch over my faith and never let
the flame of your love in me go out.
May my lamp always be lit, ready to shine for your glory. I entrust my
faith and my life to you, Lord, and I thank you for your constant grace
and unconditional love.

† Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

Le Temps de l’Exaltation de la Sainte Croix

Homélie de Son Excellence Mgr. Selim Sfeir
Archevêque Maronite de Chypre

5ème Dimanche du temps de l’Exaltation de la Sainte Croix
Matthieu 25 / 1 -13

Chers frères et sœurs en Christ,

1. Le caractère des vierges
Quel beau départ ! Toutes ensemble, ces vierges sont sorties à la rencontre
de l’époux. En apparence, ces jeunes filles sont toutes semblables : elles
portent une lampe éteinte à la main, s’arrêtent en chemin, s’assoupissent
et s’endorment dans la nuit. En réalité, une différence essentielle les
distingue : cinq sont « sages » et ont de l'huile pour alimenter leur lampe
au moment voulu et cinq sont « folles » et n'en ont pas. « Comme l'époux
tardait… ». C’est leur pensée, la même que celle du méchant esclave du
chapitre précédent, qui « dit en son cœur : Mon maître tarde à venir… ».
Y a-t-il vraiment du retard ? Non, dit l’apôtre Pierre : « Le Seigneur ne
tarde pas en ce qui concerne la promesse, comme certains estiment qu’il
y a du retard ; mais il est patient… (2 Pier. 3 : 9). C’est le temps de la patience
de Dieu. C'est aussi le test de notre persévérance, et le temps de
l'apprentissage de la patience. Veillons donc, dans nos prières, à ne pas
user de vaines et fausses redites telles que : Si le Seigneur tarde encore…!

Nous trouvons déjà cette impatience au pied du Sinaï quand « le peuple
vit que Moïse tardait à descendre de la montagne » (Ex. 32 : 1). Qu’en est-il
résulté ? L’idolâtrie du veau d’or !
« Elles s'assoupirent toutes et s'endormirent ». Le sommeil ne vient pas
d'un seul coup mais, après un temps de désœuvrement ou de lassitude, il
gagne peu à peu nos esprits. Nous avons souvent besoin de cette
exhortation car celui qui dort est comme mort et sans lumière : « Réveille-
toi, toi qui dors, relève-toi d'entre les morts, et le Christ luira sur toi » (Eph.
5 : 11-14).
Pour pouvoir veiller et attendre le Seigneur, il faut que nos affections
soient engagées pour Lui et que le Saint Esprit nous donne cette énergie
spirituelle dont nous éprouvons le besoin impérieux pour marcher
humblement avec Dieu. Je sais que le Seigneur vient chercher les siens,
c'est une vérité de la Parole qui a été remise en lumière au 19ème siècle.
Mais il ne suffit pas que je le sache, il faut aussi que je le croie et que je
le vive. Suis-je réellement comme une de ces jeunes filles sages et avisées
qui a de l'huile dans sa lampe ? L'huile est une image du Saint Esprit,
personne divine qui habite dans le croyant (Rm. 8 : 9) ; elle parle de vie divine
et de foi vivante (Jean 3 : 5). C'est aussi le travail du Saint Esprit de nous
réveiller, en nous faisant voir la gloire du Seigneur comme Pierre, Jean et
Jacques qui « ont été témoins oculaires de sa majesté » (2 Pier. 1 : 16).

2. Le cri de minuit
« Au milieu de la nuit, un cri retentit : Voici l'époux ; sortez à sa rencontre
! ». Les jeunes filles se réveillent en sursaut. Les cinq qui avaient pris de
l’huile allument leur lampe et entrent « avec lui » aux noces. Pour les cinq
autres, c'est trop tard. Trop tard pour aller « acheter » de l'huile à la seule
source existante. Impossible de compter sur les autres car : « Un homme
ne pourra en aucune manière racheter son frère, ni donner à Dieu sa rançon
» (Ps. 49 : 7) ; impossible d'acheter le salut avec de l’argent (Es. 55 : 1), parce qu'il
n'a pas de prix ! C'est aujourd'hui aussi qu'il faut parler à son ami, à son
voisin, car c'est aujourd'hui le jour du salut. Demain ce peut être trop tard.

3. L’entrée aux noces
« L’époux arriva : celles qui étaient prêtes entrèrent avec lui aux noces ;
et la porte fut fermée ». Le temps de la grâce est terminé. Il n'y a pas de «
deuxième chance ». Il ne sert à rien d'avoir le nom de Dieu à la bouche :
ce n'est pas une preuve de la réalité de la vie divine dans un homme.
Beaucoup diront : « Seigneur, Seigneur... », mais il leur sera répondu : «
Je ne vous ai jamais connus ; allez-vous-en loin de moi, vous qui pratiquez
l’iniquité ».
Le message central de ces versets est un appel à être prêt à partir à la
rencontre du Seigneur qui nous encourage lui-même en nous disant : «
Que vos reins soient ceints et vos lampes allumées ; soyez vous-mêmes
semblables à des hommes qui attendent leur maître… » (Luc 12 : 35).

Prière
Je t'aime, Seigneur, de tout mon cœur. Je veux renoncer au péché et à la
mentalité du monde, et aimer mon prochain comme moi-même.
Aide-moi à garder mon cœur vigilant, à veiller sur ma foi et à ne jamais
laisser s'éteindre la flamme de ton amour en moi.
Que ma lampe soit toujours allumée, prête à briller pour ta gloire. Je te
confie ma foi et ma vie, Seigneur, et je te remercie pour ta constante grâce
et ton amour inconditionnel.

† Selim Sfeir
Archevêque Maronite de Chypre

Περίοδος της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού

Ομιλία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Μαρωνιτών
Κύπρου κ.κ. Σελίμ Σφέιρ

4η Κυριακή της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού
(Ματθαίος 24 / 42 - 51)

Αγρυπνείτε

Ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Αγρυπνείτε,
λοιπόν, γιατί δεν ξέρετε ποια μέρα θα έρθει ο Κύριός σας.
Και να ξέρετε τούτο: Αν ήξερε ο ιδιοκτήτης ενός σπιτιού
ποια ώρα θα έρθει ο κλέφτης, θα ξαγρυπνούσε και δε θ'
άφηνε να διαρρήξουν το σπίτι του. Γι' αυτό κι εσείς να
είστε έτοιμοι, γιατί ο Υιός του Ανθρώπου θα έρθει την ώρα
που δεν τον περιμένετε».
«Ποιος άραγε είναι ο έμπιστος και συνετός δούλος
που ο κύριός του τον έκανε επιστάτη των δούλων του, να
τους δίνει την τροφή τις ορισμένες ώρες; Μακάριος ο
δούλος εκείνος που όταν έρθει ο κύριός του, θα τον βρει
να κάνει σωστά τη δουλειά του. Σας βεβαιώνω πως θα τον
βάλει υπεύθυνο σ' όλα του τα υπάρχοντα. Αν όμως ο κακός
εκείνος δούλος πει μέσα του: «αργεί να 'ρθεί ο κύριός
μου» κι αρχίσει να χτυπάει τους συνδούλους του και να
τρώει και να πίνει μαζί με μέθυσους, θα 'ρθεί ο κύριός του
μια μέρα που αυτός δε θα τον περιμένει και σε ώρα που δε
θα την υποψιάζεται, θα του επιβάλει σκληρή τιμωρία και
θα τον ρίξει στον τόπο όπου τιμωρούνται οι υποκριτές.
Εκεί θα κλαίει και θα τρίζει τα δόντια του».
Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

1. Ούτε τη μέρα, ούτε την ώρα
Ο Κύριος μάς ζητά να επαγρυπνούμε. Το «αγρυπνείτε»
είναι ένα ισχυρό κάλεσμα. Όταν αγρυπνώ, περιμένω, είμαι
ανοιχτός στους άλλους.Κανείς μας δεν ξέρει πόσο καιρό
θα ζήσει, και ο Ιησούς δεν έχει υποδείξει πόσο καιρό θα
συνεχιστεί η ανθρώπινη ιστορία πριν επιστρέψει για την
τελική κρίση. Αυτό θα πρέπει να μας κάνει να
συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι
να συναντήσουμε τον Κύριό μας, ενεργώντας σωστά και
διατηρώντας τη συνείδησή μας καθαρή από την αμαρτία.
Πρέπει να ζούμε σαν κάθε μέρα να είναι η τελευταία μας
μέρα, σαν η αιώνια ευτυχία μας να εξαρτάται από τις
επιλογές και τις πράξεις αυτής της ημέρας. Κάθε στιγμή
είναι πολύτιμη και σημαντική στα μάτια του Θεού. Το πιο
απαραίτητο είναι να προσπαθούμε να παραμένουμε σε
κατάσταση χάριτος για να επιτύχουμε τη σωτηρία μας.

2. Η πραγματική αγρυπνία
Ο πιστός υπηρέτης που κάνει αυτό που πρέπει να κάνει
κάθε στιγμή είναι ο πραγματικά συνετός άνθρωπος. Ο
Θεός θέλει να είμαστε πιστοί και να κάνουμε το θέλημά
Του κάθε μέρα. Αυτός είναι ο δρόμος προς την αγιότητα
και την ένωση με τον Θεό. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για
να είμαστε κοντά στον Θεό από το να κάνουμε το θέλημά
Του, από αγάπη και ευγνωμοσύνη. Πώς οι πράξεις μου
σήμερα αντανακλούν την αγαπητική υπακοή μου στο
θέλημα του Θεού; Έχω βάλει τον Θεό στο κέντρο της ζωής
μου ή έχω υποβιβάσει Αυτόν και το θέλημά Του στην
περιφέρεια της ζωής μου, δίνοντας προσοχή μόνο σε αυτά
που θέλει από μένα από καιρό σε καιρό;

3. Μια μεγάλη καθυστέρηση
Συχνά φαίνεται ότι ο Θεός είναι μακριά και δεν
συμμετέχει στη ζωή μας. Μπορεί να φαίνεται ότι η
επιστροφή Του δεν είναι σύντομα, και αυτό μπορεί να μας
οδηγήσει να αποσπάσουμε την προσοχή μας με πολλά
άλλα πράγματα. Ας ανανεώνουμε κάθε μέρα το πνεύμα της
πίστης μας στον Θεό και τη συνεχή παρουσία Του, ζώντας
κάθε μέρα για να τον ευχαριστούμε, όσο μακριά κι αν
φαίνεται. Ας ζούμε στην παρουσία Του με πίστη σ' Αυτόν
και στην αποκάλυψή Του, που μας καθοδηγούν στο
μονοπάτι προς την αιώνια ζωή. Ας προσπαθούμε κάθε
φορά να διατηρούμε μια ζωντανή και αποτελεσματική
πίστη στον Θεό και στην παρουσία Του.
Προσευχή : Κύριε, δίδαξέ με να προσεύχομαι με
αληθινή πίστη σε Σένα και στον λόγο της ζωής Σου.
Γνωρίζω ότι Είσαι παρών στη ζωή μου και ελπίζω στην
υπόσχεσή Σου να μείνεις μαζί μου μέχρι το τέλος του
κόσμου. Σε αγαπώ και ξέρω ότι με αγαπάς. Βοήθησέ με να
πιστεύω σε κάθε στιγμή, ώστε να μπορώ να Σε
ευχαριστήσω, να κάνω το θέλημά Σου και να μεγαλώνω
στην αγιότητα.Αμήν.

+ Σελίμ Σφέιρ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

The Time of the Exaltation of the Holy Cross

Homily of His Excellency Msgr Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

4th Sunday of the time of the Exaltation of the Holy Cross
Matthew 24 / 45 - 51

Be vigilant

Dear brothers and sisters in Christ,

1. Neither the day nor the hour
The Lord asks us to be vigilant. "Be vigilant" is a strong call. When I am
vigilant, I am waiting, I am open to others.
None of us knows how long we will live, and Jesus has not indicated how
long human history will continue, before he returns for the final judgment.
This should make us realize that we must always be ready to meet our
Lord, acting in the right and keeping our conscience always pure of sin.
We must live as if each day were our last day, as if our eternal happiness
depended on the choices and actions of this very day. Every moment is
precious and important in God's eyes. The most necessary thing is to strive
to remain in a state of grace in order to attain our salvation.

2. True prudence
The faithful servant who does what he is supposed to do every moment,
is the truly prudent person. God wants us to be faithful and do his will
every day. This is the path to holiness and union with God. There is no
other way to be close to God than to do his will, out of love and gratitude.
How do my actions today reflect my loving obedience to God's will? Have
I put God at the center of my life, or have I relegated him and his will to
the periphery of my life, only paying attention to what he wants from me
from time to time?

3. A long delay
Often it seems that God is far away and not involved in our lives. It may
seem that his return is not soon, and this can lead us to distract ourselves
with many other things. Let us renew our spirit of faith in God and his
constant presence every day, living each day to please him, no matter how
long it seems. Let us live in his presence by faith in him and his revelation,
which guide us along the path to eternal life. Let us strive every day to
maintain a lively and effective faith in God and in his presence.
Prayer
Lord, teach me to pray with true faith in you and your word of life. I know
you are present in my life, and I hope in your promise to be with me until
the end of time. I love you, and I know you love me. Help me to have faith
every moment so that I can please you, do your will and grow in holiness.

† Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

Le Temps de l’Exaltation de la Sainte Croix

Homélie de Son Excellence Mgr. Selim Sfeir
Archevêque Maronite de Chypre

4ème Dimanche du temps de l’Exaltation de la Sainte Croix
Matthieu 24 / 45 - 51

Veillez

Chers frères et sœurs en Christ,

1. Ni le jour ni l'heure
Le Seigneur nous demande de veiller. « Veillez » un appel fort. Lorsque
je veille, je suis en attente, je suis ouvert à l’autre.
Aucun de nous ne sait combien de temps il va vivre et Jésus n'a pas
indiqué combien de temps l'histoire humaine continuera, avant qu'il ne
revienne pour le jugement final. Ceci devrait nous inciter à nous rendre
compte que nous devons être toujours prêts à rencontrer notre Seigneur,
en agissant dans le vrai et en gardant notre conscience toujours pure de
tout péché. Nous devons vivre comme si chaque jour était notre dernier
jour, comme si notre bonheur éternel dépendait des choix et des actions
de ce jour même. Chaque moment est précieux et important aux yeux de
Dieu. Le plus nécessaire est de nous efforcer à demeurer en état de grâce
afin d'atteindre notre salut.

2. La vraie prudence
Le serviteur fidèle qui fait ce qu'il est censé faire à chaque moment, est la
personne véritablement prudente. Dieu veut que nous soyons fidèles et
que nous accomplissions sa volonté chaque jour. C'est le chemin de la
sainteté et de l'union avec Dieu. Il n'y a pas d'autre manière d'être près de
Dieu que de faire sa volonté, par amour et avec gratitude. Comment mes
actions d'aujourd'hui reflètent-elles mon obéissance affectueuse à la
volonté de Dieu ? Est-ce que j'ai mis Dieu au centre de ma vie, ou bien
l'ai-je relégué, lui et sa volonté, à la périphérie de ma vie, en ne prêtant
attention à ce qu'il veut de moi que de temps en temps ?

3. Un long retard
Souvent il nous semble que Dieu est loin et pas impliqué dans notre vie.
Il peut sembler que son retour n'est pas pour bientôt, et ceci peut nous
conduire à nous distraire avec beaucoup d'autres choses. Renouvelons
chaque jour notre esprit de foi en Dieu et en sa présence constante, en
vivant chaque jour pour lui plaire, peu importe combien cela nous semble
long. Vivons en sa présence par la foi en lui et en sa révélation, qui nous
guident le long du chemin vers la vie éternelle. Efforçons-nous chaque
jour de maintenir une foi animée et effective en Dieu et en sa présence.

Prière
Seigneur, enseigne-moi à prier avec une vraie foi en toi et en ta parole de
vie. Je sais que tu es présent dans ma vie et j'espère en ta promesse de
rester avec moi jusqu'à la fin des temps. Je t'aime, et je sais que tu m'aimes.
Aide-moi à croire à chaque moment de sorte que je puisse te satisfaire,
faire ta volonté et grandir en sainteté.

† Selim Sfeir
Archevêque Maronite de Chypre