Categories
Archbishop’s Teaching

Third Sunday after the Holy Cross, October 5, 2025

Matthew 24 : 23-31

Dear brothers and sisters in Christ,

“Constantine beheld the Cross shining brightly in the sky. It made him victorious when fighting his foes.”

History tells us that the Emperor Constantine, before the Battle of the Milvian Bridge (October 28, 312) had a vision of a cross (or Chi-Rho) in the sky. Alongside this vision came the words (recorded by the historian Eusebius) “In this sign, you will conquer”. Constantine ordered his soldiers to mark their shields with the Chi-Rho (the first two letters of “Christ” in Greek: X (Chi) and R (Rho).

The Emperor Constantine won the battle against Maxentius, which he attributed to the power of the God of the Christians.This event imprinted itself on Christian history, because after this event, Constantine ended the persecution of Christians with the Edict of Milan (313 AD) not only making Christianity legal in the Roman Empire but establishing it as the religion of the empire.

This event of Constantine marks a pivotal moment in Christian history, and symbolizes the power and transformation begun at the Cross on Good Friday. The victory that Christ obtained on the Cross is not limited to purely spiritual terms, but has consequences in everyday life, in the organization of societies and the building of civilization. When nations, families and cultures exult in Christ, everything is elevated, and the truth of the human person is honored. Sadly, history is littered with false Messiahs who have promised a paradise on earth without Christ, the Tree of Life.

Can we re-build the Garden of Eden without Christ, the Tree of Life?

No, we cannot. In fact, every effort to do so has resulted in the exact opposite. Without Christ, man only creates a living hell.
“When we attempt to live without God, what results is not heaven, but rather a desert of emptiness and death.” – Deus Caritas Est, Benedict XVI

† Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

 

Categories
Archbishop’s Teaching

In Union with the Holy Father, Pope Leo XIV

SJS 129 Letter for the Month of Rosary

Categories
Archbishop’s Teaching

2η Κυριακή της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού

Ματθαίος 24: 1-14

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

«Ο σταυρός Σου, Κύριε, είναι το κλειδί για τον παράδεισο και μας ανοίγει τις πύλες που έκλεισε η αμαρτία του Αδάμ!»

Οι αναγνώσεις της Θείας Λειτουργίας μας οδηγούν στο τέλος του κόσμου και σε όλα τα σημάδια της έλευσης του. Η πρώτη γενιά των χριστιανών πίστευε ότι η «Ημέρα του Κυρίου» ήταν επικείμενη. Ο λόγος για την προσδοκία τους ήταν πολύ απλός: όλα όσα περιγράφει ο Χριστός στο Ευαγγέλιο ήταν παρόντα σε εκείνη τη γενιά· στην πραγματικότητα, όσα περιγράφει ο Χριστός εξακολουθούν να συμβαίνουν. Επομένως, από την έλευση του Χριστού, ζούμε στις «τελευταίες ημέρες». Πρέπει να είμαστε έτοιμοι, με την πόρτα της καρδιάς μας ανοιχτή για την έλευση Του.

Αφού οι πρώτοι γονείς μας έσπασαν τη φιλία με τον Θεό και αρνήθηκαν να υπακούσουν στην εντολή Του να μην « φάνε από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού», η ιστορία έφτασε σε αδιέξοδο, «όλοι γεννηθήκαμε με την αμαρτία που είναι ο θάνατος της ψυχής» (CCC#403). Αυτή η καταστροφική κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο άνθρωπος, λόγω της ανυπακοής και της υπερηφάνειας, είχε κλείσει τις πύλες του παραδείσου και είχε καταστήσει την ανθρώπινη ζωή βαριά και οδυνηρή. Ο Χριστός ήρθε και με το θάνατό Του και την ανάστασή Του άνοιξε τις πύλες του παραδείσου με το ξύλο του Σταυρού Του, σύμβολο της υπακοής και της ταπεινότητάς Του. Ο Σταυρός έχει γίνει όχι μόνο το κλειδί για τον παράδεισο, αλλά και το κλειδί για την κατανόηση της ανθρώπινης ζωής και της κοσμικής ιστορίας.

Το παλιό κλειδί της παλιάς εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου στην Κορμακίτη ήταν επιδέξια σφυρηλατημένο, ώστε όχι μόνο να ανοίγει την πόρτα του παρεκκλησιού, αλλά και να μας εξηγεί την κατήχησή μας. Αν κοιτάξετε προσεκτικά το κλειδί, η μεταλλική εγκοπή που αλληλεπιδρά με την κλειδαριά έχει ένα μικροσκοπικό σταυρό στο κέντρο της. Τι όμορφο παράδειγμα της πίστης μας. Μόνο ο Σταυρός του Χριστού μπορεί να ανοίξει τις πύλες του παραδείσου και μόνο ο Σταυρός του Χριστού μπορεί να αποκαλύψει το νόημα της ανθρώπινης ιστορίας.

Συχνά χάνουμε τα κλειδιά μας και τα ψάχνουμε με απογοήτευση. Αλλά το κλειδί του Σταυρού βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου· μόνο εκείνοι που έχουν χάσει το νόημα της ζωής μπορούν να το χάσουν. Ας υψώσουμε τα μάτια μας προς τον Σταυρό και ας βρούμε το νόημα της ύπαρξής μας και την ελπίδα της μελλοντικής δόξας. Αμήν.

† Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

Categories
Archbishop’s Teaching

Second Sunday after Holy Cross

Matthew 24:1-14

Dear brothers and sisters in Christ,

“Your cross, O Lord, is the key to paradise and unlocks the gates for us that were closed by Adam’s sin!”

The readings of the Divine Liturgy point us to the end of the world and all the signs of its arrival.  The first generation of Christians thought that the ‘Day of the Lord’ was imminent.  The reason for their expectation was quite simple, everything that Christ describes in the Gospel was present to that generation; in fact, what Christ described is still taking place.  Therefore, ever since the coming of Christ, we have been living in the ‘last days’.  We must stand ready, with the door of our heart open for his coming.

After our first parents broke friendship with God and refused submission to his command to not ‘eat of the tree of knowledge of good and evil’ history was at a standstill, “we were all born afflicted with a sin which is the death of the soul” (CCC#403).  This catastrophic situation that man was in, because of disobedience and pride, had closed the gates of paradise and rendered human life burdensome and painful.  Christ came and by his death and resurrection opened the gates of paradise by the wood of his Cross, a symbol of his obedience and humility.  The Cross has become not only the key to paradise, but also the key to understanding human life and cosmic history.

The antique key of the old church of St. George in Kormakitis was expertly forged so as to not only open the door of the chapel but also to explain to us our catechism.  If you look closely at the key, the metal notch which interacts with the lock has a tiny cross in its center.  What a beautiful example of our faith.  Only the Cross of Christ can open the gates of paradise, and only the Cross of Christ can open the meaning of human history.

Frequently we lose our keys and look in frustration for them.  But the key of the Cross is at the center of the world; it can only be lost by those who have lost the meaning of life.  May we lift our eyes to the Cross and find the meaning to our existence and the hope of future glory.

† Selim Sfeir

Maronite Archbishop of Cyprus

Categories
Archbishop’s Teaching

Πρώτη Κυριακή μετά την ανύψωση του Τιμίου Σταυρού.

Μάρκος 10 / 35 -45

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

 

Η Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας αποτυπώνει με όμορφο τρόπο το μυστήριο του έργου της Λύτρωσης του Χριστού #607: «Η επιθυμία να αγκαλιάσει το σχέδιο του Πατέρα Tου για τη λυτρωτική αγάπη ενέπνευσε ολόκληρη τη ζωή του Ιησού, καθώς το λυτρωτικό πάθος Tου ήταν ο ίδιος ο λόγος της Ενσάρκωσής Tου».

 

Όταν διαβάζουμε αυτά τα λόγια, μας κάνουν να σκεφτούμε τους φτωχούς αποστόλους Ιάκωβο και Ιωάννη που ήθελαν να αναρριχηθούν σε υψηλές θέσεις στη βασιλεία. Δεν είχαν καταλάβει τη λογική της βασιλείας. Είπαν ότι ήταν ικανοί να πιουν από το ποτήριο του Χριστού, αλλά δεν μπορούσαν να φανταστούν τα παθήματα και τον θάνατο που θα υποστεί ο Χριστός. Η μαθηματική λογική της Βασιλείας είναι ότι αν θέλεις να ανέβεις ψηλά, πρέπει να κατέβεις πολύ χαμηλά: αν θέλεις να βασιλέψεις με τον Χριστό, πρέπει να υποφέρεις με τον Χριστό.

 

Στην αυστηρή και σκληρή πραγματικότητά του, ο Σταυρός του Χριστού δεν είναι κάτι αρνητικό, είναι κάτι θετικό – δεν είναι μικρό πράγμα να ανακαλύψουμε ότι ο Σταυρός είναι το παγκόσμιο σύμβολο του πλεονεκτήματος. Ο Σταυρός είναι ένα σύμβολο της λυτρωτικής Αγάπης του Θεού. Ο Σταυρός είναι ένα σύμβολο ευλογίας και εύνοιας. Ο Σταυρός είναι ένα απαραίτητο μέσο πνευματικής καρποφορίας.

 

Γιατί λοιπόν φοβόμαστε τον Σταυρό; Γιατί παραπονιόμαστε όταν αντιμετωπίζουμε τα δεινά; Έχουμε ξεχάσει πώς λυτρωθήκαμε; Έχουμε ξεχάσει ότι ο Σταυρός είναι ένα πλεονέκτημα, όχι ένα μειονέκτημα; Έχουμε ξεχάσει ότι μόνο μέσω του Σταυρού είμαστε πνευματικά γόνιμοι;

Όταν προκύπτουν δυσκολίες, ασθένειες ή προβλήματα, ας μην υποκύψουμε στον παράπονο. Ας αγαπήσουμε τον Σταυρό και ας τρέξουμε προς αυτόν, αντί να απομακρυνθούμε από αυτόν.

 

Με τον Σταυρό σταθερά στους ώμους μας, θα γίνουμε ένα με τον Χριστό και θα αγκαλιάσουμε το σχέδιο του Πατέρα για τη λυτρωτική αγάπη. Τα παθήματά μας και οι χαρές μας, ενωμένα με τον Χριστό, θα κάνουν τον δρόμο ευκολότερο για τους άλλους και θα τους προσφέρουν τη χάρη της Σωτηρίας. Αμήν.

 

 

† Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

 

Categories
Archbishop’s Teaching

First Sunday after Holy Cross

St. Mark (10:35-45)

Dear brothers and sisters in Christ,

The Catechism of the Catholic Church expresses beautifully the mystery of Christ’s work of Redemption #607: “The desire to embrace his Father’s plan of redeeming love inspired Jesus’ whole life, for his redemptive passion was the very reason for his Incarnation.”

When we read these words, they make us think of the poor apostles James and John who wanted to ascend to high office in the kingdom. Hidden from their eyes was the mathematics of the Kingdom. They said they were able to drink of the chalice of Christ, but they could not have imagined the suffering and death that Christ would endure. The mathematics of the Kingdom is if you wish to go high, you must go very low: if you wish to reign with Christ, you must suffer with Christ.

In its stark and brutal reality, the Cross of Christ is not something negative, it is something positive – it is no small thing to discover that the Cross is the universal plus sign. The Cross is a sign of God’s redeeming Love; the Cross is a sign of blessing and favor; the Cross is an indispensable means of spiritual fruitfulness.

Why then do we fear the Cross? Why do we complain in the face of suffering? Have we forgotten how we were redeemed? Have we forgotten that the Cross is a plus, not a minus? Have we forgotten that it is only by the Cross that we are spiritually fruitful?

When hardship, sickness, or difficulties arise, let us not give into complaining. Let us love the Cross and run towards it, not away from it.
With the Cross firmly on our shoulders, we will become one with Christ and embrace the Father’s plan of redeeming love. Our sufferings and joys united to Christ, will make the path easier for others and obtain for them the grace of salvation.

† Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

 

Categories
Archbishop’s Teaching

The Exaltation of the Glorious Cross

John 12 /20-32

Dear brothers and sisters in Christ,

“The message about the cross is foolishness to those who are perishing, but to us who are being saved it is the power of God.”

In 1857, a piece of graffiti was uncovered in a building in Rome, on the Palatine Hill. Archeologists dated it from the first century A.D. The image depicts a human-like figure affixed to a cross and possessing the head of a donkey. To the left of the image is a young man – apparently intended to represent Alexamenos – as a Roman soldier or guard, raising one hand in a gesture possibly suggesting worship. Beneath the cross is a crude caption written in Greek as “Alexamenos worshipping his god”. The graffiti stands as testimony to the anti-Christian sentiment of ancient Rome and the mockery of the Cross of Christ.

We need to recover just how shocking the proclamation of the Cross was to the ancient world; this will help us to proclaim the message to our modern age. Death by crucifixion was the most humiliating death one could experience: the pain was limitless as it could go on for days and only the vilest criminals were subjected to it. That Christians chose to worship their God on a Cross was unlike any other religion in human history! It was a complete break from all other religious testimonies.

Man lost all his preternatural gifts, because of his disobedience at the foot of the Tree of Knowledge of Good and Evil in the garden of Eden. But through Christ’s obedience on the Wood of the Cross, man has received even greater gifts. What had been the source of man’s downfall has become the source of his restoration. Two trees, two Adams, two different results.

On this great feast of the Holy Cross during this Jubilee Year, we must be filled with a lot of hope, because this equation is the design of the Divine Logos. What appears to be the source of our downfall, can in fact, be the source of our restoration.
The thing that humiliates you, the events that break you, can in fact be a great grace and a source of endless blessings. We must not give into despair or wrong thinking. God who has saved you by the wood of the Cross, will also restore you by the very things in your life that give you the most grief.

We ask Our Lady who studied the Cross of Christ most perfectly to help us understand this Divine Science.

† Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

 

Categories
Archbishop’s Teaching

Η ανύψωση του ένδοξου Σταυρού

Ιωάννης 12 / 20 – 32

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

«Το μήνυμα του σταυρού είναι ανοησία για όσους χάνονται, αλλά για εμάς που σωζόμαστε είναι η δύναμη του Θεού».

Το 1857, ένα γκράφιτι αποκαλύφθηκε σε ένα κτίριο στη Ρώμη, στον Λόφο Παλατίνο. Οι αρχαιολόγοι το χρονολόγησαν στον 1ο αιώνα μ.Χ. Η εικόνα απεικονίζει μια ανθρωποειδή μορφή στερεωμένη σε ένα σταυρό με κεφάλι γαϊδάρου. Στα αριστερά της εικόνας βρίσκεται ένας νεαρός άνδρας – προφανώς ο Αλεξαμένους – ως Ρωμαίος στρατιώτης ή φρουρός, που υψώνει το ένα χέρι σε μια χειρονομία που πιθανώς υποδηλώνει λατρεία. Κάτω από το σταυρό υπάρχει μια χονδροειδής λεζάντα γραμμένη στα ελληνικά που λέει «Ο Αλεξαμένους λατρεύει τον θεό του». Το γκράφιτι αποτελεί μαρτυρία του αντιχριστιανικού αισθήματος της αρχαίας Ρώμης και της διακωμώδησης του Σταυρού του Χριστού.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πόσο συγκλονιστική ήταν η διακήρυξη του Σταυρού για τον αρχαίο κόσμο. Αυτό θα μας βοηθήσει να διακηρύξουμε το μήνυμα στη σύγχρονη εποχή. Ο θάνατος με σταύρωση ήταν ο πιο ταπεινωτικός θάνατος που μπορούσε να βιώσει κάποιος: ο πόνος ήταν ατελείωτος, καθώς μπορούσε να διαρκέσει για μέρες, και μόνο οι πιο άθλιοι εγκληματίες υποβάλλονταν σε αυτόν. Το γεγονός ότι οι χριστιανοί επέλεξαν να λατρεύουν τον Θεό τους πάνω σε ένα Σταυρό ήταν κάτι που δεν είχε προηγούμενο σε καμία άλλη θρησκεία στην ιστορία της ανθρωπότητας! Ήταν μια πλήρης ρήξη με όλες τις άλλες θρησκευτικές μαρτυρίες.
Ο άνθρωπος έχασε όλα τα υπερφυσικά του χαρίσματα, λόγω της ανυπακοής του στους πρόποδες του Δέντρου της Γνώσης του Καλού και του Κακού στον κήπο της Εδέμ. Αλλά μέσω της υπακοής του Χριστού στο Ξύλο του Σταυρού, ο άνθρωπος έλαβε ακόμη μεγαλύτερα χαρίσματα. Αυτό που ήταν η πηγή της πτώσης του ανθρώπου έγινε η πηγή της αποκατάστασής του. Δύο δέντρα, δύο Αδάμ, δύο διαφορετικά αποτελέσματα.

Σε αυτή τη μεγάλη γιορτή του Τιμίου Σταυρού, κατά τη διάρκεια αυτού του Ιωβηλαίου Έτους, πρέπει να γεμίσουμε με μεγάλη ελπίδα, διότι αυτή η εξίσωση είναι το σχέδιο του Θείου Λόγου. Αυτό που φαίνεται να είναι η πηγή της πτώσης μας, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι η πηγή της αποκατάστασής μας. Αυτό που σας ταπεινώνει, τα γεγονότα που σας συντρίβουν, μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μια μεγάλη χάρη και πηγή ατελείωτων ευλογιών. Δεν πρέπει να υποκύψουμε στην απελπισία ή σε λανθασμένες σκέψεις. Ο Θεός που σας έσωσε με το ξύλο του Σταυρού, θα σας αποκαταστήσει επίσης με τα ίδια τα πράγματα στη ζωή σας που σας προκαλούν τη μεγαλύτερη θλίψη.

Ζητάμε από την Παναγία, που μελέτησε τον Σταυρό του Χριστού με τον πιο τέλειο τρόπο, να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε αυτή τη Θεία Επιστήμη. Αμήν.

† Σελίμ Σφέιρ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

Categories
Archbishop’s Teaching

14η Κυριακή της Πεντηκοστής

Η Μάρθα και η Μαρία ( Λουκάς 10 / 38 - 42)

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

Η Αγιοκατάταξη των Μακαρίων Τζόρτζιο Φρασσάτι και Κάρλο Ακουτίς

Σήμερα, στην αγία πόλη της Ρώμης, ο αγαπημένος μας Άγιος Πατέρας, ο Πάπας Λέων ΙΔ΄, θα ανακηρύξει επίσημα για όλη την Εκκλησία δύο νέους αγίους, τον Τζόρτζιο Φρασσάτι και τον Κάρλο Ακουτίς. Και οι δύο νέοι αυτοί άνδρες έφυγαν από τη ζωή πολύ νέοι· όμως μέσα στη σύντομη πορεία τους, δείχνουν ότι το να ζει κανείς για τον Χριστό δεν αφαιρεί τίποτε από τη ζωή, αλλά την γεμίζει με νόημα και χαρά.

Οι άγιοι είναι οι ειδικοί της ακρόασης. Όπως η Μαρία της Βηθανίας, οι άγιοι είναι προσεκτικοί στη φωνή του Χριστού. Τον ακούν στην ανάγνωση του Ευαγγελίου, Τον ακούν στη διδασκαλία της Εκκλησίας, Τον ακούν στις φωνές των φτωχών και των μεταναστών, Τον ακούν στη σιωπή του Παναγίου Μυστηρίου. Οι άγιοι δεν αρκούνται να ακούνε τον Ιησού· Τον προσέχουν. Αυτό το έργο της ακρόασης είναι η ανακάλυψη της φωνής του Χριστού σε όσους βρίσκονται δίπλα μας, στις οικογένειές μας και στον χώρο εργασίας μας. Είναι ακόμη και η προσπάθεια να ακούσουμε τη φωνή του Χριστού στους συγχρόνους μας, μερικοί από τους οποίους βρίσκονται μακριά από την Εκκλησία. Ακόμα και στην αποξένωσή τους, είναι πλάσματα του Λόγου, της λογικής, και μπορούν, χωρίς να το γνωρίζουν, να μεταδίδουν την αλήθεια. Χρειαζόμαστε καρδιές και αυτιά ικανά να ακούν τον Χριστό που μιλά από τα πιο απίθανα μέρη.

Η καημένη η Μάρθα, μέσα στη γεμάτη μέριμνες κουζίνα της Βηθανίας, μπορούσε να ακούει τον Χριστό να μιλά στο άλλο δωμάτιο, αλλά ήταν τόσο αποσπασμένη που δεν μπορούσε να Τον προσέξει. Είχε επικεντρωθεί στα προβλήματά της, στις δυσκολίες και τις αποτυχίες της. Άκουγε τον εαυτό της και μόνο από απόσταση τον Ιησού.

Ο Θείος Λόγος δημιούργησε το ανθρώπινο σώμα ως μια εξατομικευμένη παραβολή: έχουμε δύο αυτιά και ένα στόμα. Ο Θεός μας δείχνει ότι πρέπει να ακούμε διπλάσια απ’ όσο μιλάμε· και ότι η ακρόαση είναι διπλάσια δύσκολη από την ομιλία.

Είθε η Ευλογημένη Μητέρα μας, της οποίας την όμορφη γέννηση θα εορτάσουμε αύριο (για εμάς τους Μαρωνίτες, θυμόμαστε την Κυρία μας της Μαρκί!) στις 8 Σεπτεμβρίου, να πρεσβεύει για όλους μας ώστε να γίνουμε καλύτεροι ακροατές! Αμήν.

+ Σελίμ Σφέιρ

Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

Categories
Archbishop’s Teaching

14th Sunday of Pentecost

4η Κυριακή της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού (Ματθαίος 24 / 42 – 51)

Περίοδος της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού

Ομιλία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Μαρωνιτών
Κύπρου κ.κ. Σελίμ Σφέιρ

4η Κυριακή της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού
(Ματθαίος 24 / 42 - 51)

Αγρυπνείτε

Ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: «Αγρυπνείτε,
λοιπόν, γιατί δεν ξέρετε ποια μέρα θα έρθει ο Κύριός σας.
Και να ξέρετε τούτο: Αν ήξερε ο ιδιοκτήτης ενός σπιτιού
ποια ώρα θα έρθει ο κλέφτης, θα ξαγρυπνούσε και δε θ'
άφηνε να διαρρήξουν το σπίτι του. Γι' αυτό κι εσείς να
είστε έτοιμοι, γιατί ο Υιός του Ανθρώπου θα έρθει την ώρα
που δεν τον περιμένετε».
«Ποιος άραγε είναι ο έμπιστος και συνετός δούλος
που ο κύριός του τον έκανε επιστάτη των δούλων του, να
τους δίνει την τροφή τις ορισμένες ώρες; Μακάριος ο
δούλος εκείνος που όταν έρθει ο κύριός του, θα τον βρει
να κάνει σωστά τη δουλειά του. Σας βεβαιώνω πως θα τον
βάλει υπεύθυνο σ' όλα του τα υπάρχοντα. Αν όμως ο κακός
εκείνος δούλος πει μέσα του: «αργεί να 'ρθεί ο κύριός
μου» κι αρχίσει να χτυπάει τους συνδούλους του και να
τρώει και να πίνει μαζί με μέθυσους, θα 'ρθεί ο κύριός του
μια μέρα που αυτός δε θα τον περιμένει και σε ώρα που δε
θα την υποψιάζεται, θα του επιβάλει σκληρή τιμωρία και
θα τον ρίξει στον τόπο όπου τιμωρούνται οι υποκριτές.
Εκεί θα κλαίει και θα τρίζει τα δόντια του».
Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

1. Ούτε τη μέρα, ούτε την ώρα
Ο Κύριος μάς ζητά να επαγρυπνούμε. Το «αγρυπνείτε»
είναι ένα ισχυρό κάλεσμα. Όταν αγρυπνώ, περιμένω, είμαι
ανοιχτός στους άλλους.Κανείς μας δεν ξέρει πόσο καιρό
θα ζήσει, και ο Ιησούς δεν έχει υποδείξει πόσο καιρό θα
συνεχιστεί η ανθρώπινη ιστορία πριν επιστρέψει για την
τελική κρίση. Αυτό θα πρέπει να μας κάνει να
συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι
να συναντήσουμε τον Κύριό μας, ενεργώντας σωστά και
διατηρώντας τη συνείδησή μας καθαρή από την αμαρτία.
Πρέπει να ζούμε σαν κάθε μέρα να είναι η τελευταία μας
μέρα, σαν η αιώνια ευτυχία μας να εξαρτάται από τις
επιλογές και τις πράξεις αυτής της ημέρας. Κάθε στιγμή
είναι πολύτιμη και σημαντική στα μάτια του Θεού. Το πιο
απαραίτητο είναι να προσπαθούμε να παραμένουμε σε
κατάσταση χάριτος για να επιτύχουμε τη σωτηρία μας.

2. Η πραγματική αγρυπνία
Ο πιστός υπηρέτης που κάνει αυτό που πρέπει να κάνει
κάθε στιγμή είναι ο πραγματικά συνετός άνθρωπος. Ο
Θεός θέλει να είμαστε πιστοί και να κάνουμε το θέλημά
Του κάθε μέρα. Αυτός είναι ο δρόμος προς την αγιότητα
και την ένωση με τον Θεό. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για
να είμαστε κοντά στον Θεό από το να κάνουμε το θέλημά
Του, από αγάπη και ευγνωμοσύνη. Πώς οι πράξεις μου
σήμερα αντανακλούν την αγαπητική υπακοή μου στο
θέλημα του Θεού; Έχω βάλει τον Θεό στο κέντρο της ζωής
μου ή έχω υποβιβάσει Αυτόν και το θέλημά Του στην
περιφέρεια της ζωής μου, δίνοντας προσοχή μόνο σε αυτά
που θέλει από μένα από καιρό σε καιρό;

3. Μια μεγάλη καθυστέρηση
Συχνά φαίνεται ότι ο Θεός είναι μακριά και δεν
συμμετέχει στη ζωή μας. Μπορεί να φαίνεται ότι η
επιστροφή Του δεν είναι σύντομα, και αυτό μπορεί να μας
οδηγήσει να αποσπάσουμε την προσοχή μας με πολλά
άλλα πράγματα. Ας ανανεώνουμε κάθε μέρα το πνεύμα της
πίστης μας στον Θεό και τη συνεχή παρουσία Του, ζώντας
κάθε μέρα για να τον ευχαριστούμε, όσο μακριά κι αν
φαίνεται. Ας ζούμε στην παρουσία Του με πίστη σ' Αυτόν
και στην αποκάλυψή Του, που μας καθοδηγούν στο
μονοπάτι προς την αιώνια ζωή. Ας προσπαθούμε κάθε
φορά να διατηρούμε μια ζωντανή και αποτελεσματική
πίστη στον Θεό και στην παρουσία Του.
Προσευχή : Κύριε, δίδαξέ με να προσεύχομαι με
αληθινή πίστη σε Σένα και στον λόγο της ζωής Σου.
Γνωρίζω ότι Είσαι παρών στη ζωή μου και ελπίζω στην
υπόσχεσή Σου να μείνεις μαζί μου μέχρι το τέλος του
κόσμου. Σε αγαπώ και ξέρω ότι με αγαπάς. Βοήθησέ με να
πιστεύω σε κάθε στιγμή, ώστε να μπορώ να Σε
ευχαριστήσω, να κάνω το θέλημά Σου και να μεγαλώνω
στην αγιότητα.Αμήν.

+ Σελίμ Σφέιρ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

4th Sunday of the time of the Exaltation of the Holy Cross (Matthew 24 / 45 – 51)

The Time of the Exaltation of the Holy Cross

Homily of His Excellency Msgr Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

4th Sunday of the time of the Exaltation of the Holy Cross
Matthew 24 / 45 - 51

Be vigilant

Dear brothers and sisters in Christ,

1. Neither the day nor the hour
The Lord asks us to be vigilant. "Be vigilant" is a strong call. When I am
vigilant, I am waiting, I am open to others.
None of us knows how long we will live, and Jesus has not indicated how
long human history will continue, before he returns for the final judgment.
This should make us realize that we must always be ready to meet our
Lord, acting in the right and keeping our conscience always pure of sin.
We must live as if each day were our last day, as if our eternal happiness
depended on the choices and actions of this very day. Every moment is
precious and important in God's eyes. The most necessary thing is to strive
to remain in a state of grace in order to attain our salvation.

2. True prudence
The faithful servant who does what he is supposed to do every moment,
is the truly prudent person. God wants us to be faithful and do his will
every day. This is the path to holiness and union with God. There is no
other way to be close to God than to do his will, out of love and gratitude.
How do my actions today reflect my loving obedience to God's will? Have
I put God at the center of my life, or have I relegated him and his will to
the periphery of my life, only paying attention to what he wants from me
from time to time?

3. A long delay
Often it seems that God is far away and not involved in our lives. It may
seem that his return is not soon, and this can lead us to distract ourselves
with many other things. Let us renew our spirit of faith in God and his
constant presence every day, living each day to please him, no matter how
long it seems. Let us live in his presence by faith in him and his revelation,
which guide us along the path to eternal life. Let us strive every day to
maintain a lively and effective faith in God and in his presence.
Prayer
Lord, teach me to pray with true faith in you and your word of life. I know
you are present in my life, and I hope in your promise to be with me until
the end of time. I love you, and I know you love me. Help me to have faith
every moment so that I can please you, do your will and grow in holiness.

† Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

4ème Dimanche du temps de l’Exaltation de la Sainte Croix Matthieu 24 / 45 – 51

Le Temps de l’Exaltation de la Sainte Croix

Homélie de Son Excellence Mgr. Selim Sfeir
Archevêque Maronite de Chypre

4ème Dimanche du temps de l’Exaltation de la Sainte Croix
Matthieu 24 / 45 - 51

Veillez

Chers frères et sœurs en Christ,

1. Ni le jour ni l'heure
Le Seigneur nous demande de veiller. « Veillez » un appel fort. Lorsque
je veille, je suis en attente, je suis ouvert à l’autre.
Aucun de nous ne sait combien de temps il va vivre et Jésus n'a pas
indiqué combien de temps l'histoire humaine continuera, avant qu'il ne
revienne pour le jugement final. Ceci devrait nous inciter à nous rendre
compte que nous devons être toujours prêts à rencontrer notre Seigneur,
en agissant dans le vrai et en gardant notre conscience toujours pure de
tout péché. Nous devons vivre comme si chaque jour était notre dernier
jour, comme si notre bonheur éternel dépendait des choix et des actions
de ce jour même. Chaque moment est précieux et important aux yeux de
Dieu. Le plus nécessaire est de nous efforcer à demeurer en état de grâce
afin d'atteindre notre salut.

2. La vraie prudence
Le serviteur fidèle qui fait ce qu'il est censé faire à chaque moment, est la
personne véritablement prudente. Dieu veut que nous soyons fidèles et
que nous accomplissions sa volonté chaque jour. C'est le chemin de la
sainteté et de l'union avec Dieu. Il n'y a pas d'autre manière d'être près de
Dieu que de faire sa volonté, par amour et avec gratitude. Comment mes
actions d'aujourd'hui reflètent-elles mon obéissance affectueuse à la
volonté de Dieu ? Est-ce que j'ai mis Dieu au centre de ma vie, ou bien
l'ai-je relégué, lui et sa volonté, à la périphérie de ma vie, en ne prêtant
attention à ce qu'il veut de moi que de temps en temps ?

3. Un long retard
Souvent il nous semble que Dieu est loin et pas impliqué dans notre vie.
Il peut sembler que son retour n'est pas pour bientôt, et ceci peut nous
conduire à nous distraire avec beaucoup d'autres choses. Renouvelons
chaque jour notre esprit de foi en Dieu et en sa présence constante, en
vivant chaque jour pour lui plaire, peu importe combien cela nous semble
long. Vivons en sa présence par la foi en lui et en sa révélation, qui nous
guident le long du chemin vers la vie éternelle. Efforçons-nous chaque
jour de maintenir une foi animée et effective en Dieu et en sa présence.

Prière
Seigneur, enseigne-moi à prier avec une vraie foi en toi et en ta parole de
vie. Je sais que tu es présent dans ma vie et j'espère en ta promesse de
rester avec moi jusqu'à la fin des temps. Je t'aime, et je sais que tu m'aimes.
Aide-moi à croire à chaque moment de sorte que je puisse te satisfaire,
faire ta volonté et grandir en sainteté.

† Selim Sfeir
Archevêque Maronite de Chypre

“The Holy Spirit guides us toward harmony and respectful listening” Said the Pope to the Synod

Pope Francis reminds the Synodal Assembly that the Holy Spirit is the Synod's protagonist, no one else, and calls for expressing one's self freely, while respectful listening to all, as he addressed the Opening of the XVI Ordinary General Assembly of the Synod on Synodality, which opened today in the Vatican.

"The protagonist of the Synod isn't us, but the Holy Spirit," says Pope Francis, insisting that if the Spirit is in charge, it is a good synod, and if He is not, "it is not."

The Pope gave this powerful reminder during the Opening of the XVI Ordinary General Assembly of the Synod of Bishops
He suggested that if we finish the Synod exactly in the same way, "without a nuance, then it's not a Synod.""Particularity," he said, "needs to be incorporated into the Church," underscoring, "this needs to be done by the Holy Spirit, not by us."

Pope Francis reminds the Synodal Assembly that the Holy Spirit is the Synod's protagonist, no one else, and calls for expressing one's self freely, while respectful listening to all, as he addressed the Opening of the XVI Ordinary General Assembly of the Synod on Synodality, which opened today in the Vatican.
"The protagonist of the Synod isn't us, but the Holy Spirit," says Pope Francis, insisting that if the Spirit is in charge, it is a good synod, and if He is not, "it is not."
The Pope gave this powerful reminder during the Opening of the XVI Ordinary General Assembly of the Synod of Bishops
He suggested that if we finish the Synod exactly in the same way, "without a nuance, then it's not a Synod.""Particularity," he said, "needs to be incorporated into the Church," underscoring, "this needs to be done by the Holy Spirit, not by us."
https://www.vaticannews.va/en/pope/news/2023-10/pope-to-synod-may-christ-lead-the-way.html

Paving the Way for a Synodal Church

Paving the Way for a Synodal Church: An Integral Experience

The first General Congregation of the General Assembly of the Synod of Bishops begins with a focus on the integral experience of a synodal Church. Cardinal Hollerich encourages participants to draw from their collective synodal journey experiences and engage in communal discernment through "conversation in the Spirit" in preparation for further discussions.

In the spirit of unity and reflection, the first General Congregation of the General Assembly of the Synod of Bishops commenced on Wednesday 4 October, setting the stage for the journey towards a more synodal Church. The first 'module', or section, of the gathering, which will continue until Saturday morning, and aims at providing a comprehensive understanding of the synodal Church as an integral experience, laying the groundwork for fruitful discussions in the subsequent modules.

 

https://www.vaticannews.va/en/vatican-city/news/2023-10/cardinal-hollerich-general-relator-meditation-synod-of-bishops.html

 

Pope Francis At The Opening Mass Of The Synod

Pope at opening Mass for Synod: Let us walk with the Holy Spirit

Pope Francis presides at the Holy Mass in St Peter’s Square for the Opening of the XVI Ordinary General Assembly of the Synod of Bishops, and invites the faithful to walk with the Holy Spirit, “in trust and with joy”.

In his homily, Pope Francis recalled a “difficult moment” in Jesus’ earthly ministry, recounted in the day’s Gospel. “In the moment of desolation,” the Pope said, “Jesus has a gaze capable of seeing beyond: He praises the wisdom of the Father and is able to discern the good that grows unseen, the seed of the Word welcomed by the simple, the light of the Kingdom of God that shows the way even in the night.”

At the beginning of the General Assembly, the Pope said, “we do not need purely natural vision, made up of human strategies, political calculations, or ideological battles.” Instead, he said, “We are here to walk together with the gaze of Jesus, Who blesses the Father and welcomes those who are weary and oppressed.”

https://www.vaticannews.va/en/pope/news/2023-10/pope-at-opening-mass-for-synod-let-us-walk-with-the-holy-spirit.html

Let us pray for the Synod, and for our Archbishop H.E. Msgr. Selim Sfeir who is participating in this Synod.

 

“LET THE SYNOD BE A KAIROS OF FRATERNITY”

"LET THE SYNOD BE A KAIROS OF FRATERNITY"
At an ecumenical prayer vigil on the eve of the General Assembly of the Synod, Pope Francis ended with a prayer that we might “learn again to be silent: to listen to the voice of the Father, the call of Jesus and the groaning of the Spirit.”
“Let us ask,” he said, “that the Synod be a kairós of fraternity, a place where the Holy Spirit will purify the Church from gossip, ideologies and polarization," and "may we know, like the Magi, how to worship in unity and in silence the mystery of God made man, certain that the closer we are to Christ, the more united we will be among ourselves.”

3η Κυριακή της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού ( Ματθαίος 24 / 23 – 31)

Περίοδος της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού

Ομιλία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Μαρωνιτών Κύπρου

κ.κ. Σελίμ Σφέιρ

3η Κυριακή της Ανυψώσεως του Τιμίου Σταυρού ( Ματθαίος 24 / 23 - 31)

Αν κάποιος τότε σας πει, «να, εδώ είναι ο Μεσσίας» ή «να, εκεί είναι», μην τον πιστέψετε. Γιατί θα εμφανιστούν ψευδομεσσίες και ψευδοπροφήτες, που θα κάνουν μεγάλα και φοβερά θαύματα, για να παραπλανήσουν, αν είναι δυνατόν, ακόμα κι αυτούς που διάλεξε ο Θεός. Εγώ σας τα είπα πριν γίνουν. Αν, λοιπόν, σας πουν, «να τος, είναι στην έρημο», μην πάτε κι αν σας πουν, «να τος, εκεί είναι κρυμμένος», μην τους πιστέψετε. Γιατί ο Υιός του Ανθρώπου θα έρθει τόσο φανερά, όπως η αστραπή που βγαίνει στην ανατολή και φαίνεται ως τη δύση. Κι όπως λέει η παροιμία, όπου το πτώμα, εκεί και τα όρνεα.
Αμέσως ύστερα από τα δεινά εκείνης της εποχής,
ο ήλιος θα σκοτεινιάσει,
και το φεγγάρι θα πάψει πια να φέγγει
τ' άστρα θα πέσουν από τον ουρανό,

και οι ουράνιες δυνάμεις που κρατούν την τάξη
του σύμπαντος, θα διασαλευτούν.
Τότε θα εμφανιστεί στον ουρανό το σημάδι του Υιού του Ανθρώπου και θα θρηνήσουν όλες οι φυλές της γης θα δουν τον Υιό του Ανθρώπου να έρχεται πάνω στα σύννεφα του ουρανού, με δύναμη και λαμπρότητα μεγάλη. Αυτός θα στείλει τους αγγέλους του να σαλπίσουν δυνατά και να συνάξουν τους εκλεκτούς του από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, από το ένα άκρο του κόσμου ως το άλλο.

 

Αγαπητά εν Χριστώ αδέλφια,

1.Ο Κύριος Ιησούς συνεχίζει να λέει στο λαό του «εκ των προτέρων» τι πρόκειται να συμβεί.
Το απόσπασμα αυτό είναι ακόμα πολύ επίκαιρο.
Ο Κύριος Ιησούς συνεχίζει να λέει στο λαό του «εκ των προτέρων» τι πρόκειται να συμβεί. «Το μυστικό του Κυρίου είναι γι' αυτούς που τον φοβούνται»
(Ψαλμ. 25:14).
Από τότε που ο Κύριος Ιησούς ανακοίνωσε ότι θα υπάρξουν ψεύτικοι μεσσίες, ο αριθμός τους έχει μόνο αυξηθεί. Και τα ψέματά τους μόνο πολλαπλασιάζονται. Κάποιοι περιμένουν την ουράνια σωτηρία και ξοδεύουν

τον χρόνο τους προσπαθώντας να επισπεύσουν την άφιξή της. Επιλέγουν τον καταλληλότερο τόπο για την επιστροφή του Μεσσία. Και είναι διατεθειμένοι να θυσιάσουν τα πάντα για να βρεθούν στο σωστό μέρος τη σωστή ημερομηνία, ακόμα και τη σωστή ώρα, ώστε να είναι την κατάλληλη στιγμή οι πρώτοι που θα δουν την επιστροφή του Κυρίου.
Το κείμενο του Ματθαίου είναι πολύ σαφές για το θέμα αυτό: «μην τον πιστεύετε»!!!
Από την άλλη πλευρά, άλλοι δεν ασχολούνται καθόλου με τον ουρανό, θεωρώντας ότι ούτως ή άλλως δεν ξέρουμε τον χρόνο, την ημέρα ή τον τόπο. Έτσι, το μόνο που έχουν να κάνουν είναι να συνεχίσουν την καθημερινή τους ζωή, αγνοώντας εντελώς την ιδέα της αναμονής της πιθανής επιστροφής του Κυρίου. Νομίζουν ότι φροντίζουν για τη γη και ξεχνούν τις έγνοιες του ουρανού, κάτι που δεν είναι για μας να γνωρίζουμε ή να βιώνουμε.
Και οι δύο θέσεις φαίνεται να μην έχουν εμπιστοσύνη στον λόγο του Κυρίου για την ένδοξη επιστροφή Του. Μια ρήση που η παράδοση προσδίδει σε διάφορους αγίους μας λέει ότι η εμπιστοσύνη στον Κύριό μας είναι η πιο ακριβής

απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα. Ο άγιος λέγεται ότι απάντησε σε όσους του έθεσαν το ερώτημα: "Τι πρέπει να κάνουμε αν η επιστροφή του Κυρίου είναι επικείμενη; Θα απαντούσε: "Λοιπόν, θα συνεχίσω να παίζω, όπως κάνω συνήθως". Πιστεύω ότι ο Κύριος ανακοίνωσε την επιστροφή Του, όχι για να μας φοβίσει, αλλά για να μας προσκαλέσει, όπως έκαναν και κατάλαβαν πολλοί άγιοι, να έχουμε ακλόνητη εμπιστοσύνη σε Αυτόν.

2. Πρέπει να είμαστε πάντα έτοιμοι, γιατί ο Ιησούς μπορεί να επιστρέψει ανά πάσα στιγμή.
Αυτό το κεφάλαιο του Ματθαίου είναι σημαντικό, καθώς μας προειδοποιεί για τους πιθανούς κινδύνους που αντιμετωπίζουμε καθημερινά, αλλά αν ακολουθήσουμε πιστά τον λόγο του Ιησού, τότε θα είμαστε απαλλαγμένοι από τον κίνδυνο των ψευδομεσσίων που προσπαθούν να μας εξαπατήσουν.
Ωστόσο, ο Ιησούς μας προειδοποιεί να είμαστε σε εγρήγορση και έτοιμοι για «την έλευση του Υιού του ανθρώπου.» Όταν ο Ιησούς μιλάει για την «έλευση του Υιού του ανθρώπου,» αναφέρεται στη δεύτερη έλευσή Του ή στην επιστροφή Του στη γη. Το γεγονός αυτό

περιγράφεται επίσης ως «σαν αστραπή.» Ο Ιησούς συνεχίζει να περιγράφει διάφορα σημάδια των έσχατων καιρών, όπως λιμούς, σεισμούς και διωγμούς. Μας υπενθυμίζει ότι πρέπει να παραμείνουμε σε εγρήγορση και να είμαστε υπάκουοι αν θέλουμε να ανταμειφθούμε με την είσοδο στη λαμπρή Βασιλεία Του.
Τα γεγονότα του κόσμου και του γαλαξία δεν υπάρχουν για να μας δεσμεύουν στο εξαιρετικό, αλλά για να μας επιβεβαιώνουν στο συνηθισμένο των όσων μπορούμε να βιώσουμε. Εφόσον οι άγγελοι πρόκειται να έρθουν και να μας συγκεντρώσουν από τις τέσσερις γωνιές του ουρανού, τι έχουμε να φοβηθούμε; Ας μη μας ενοχλεί τίποτε, ας εμπιστευτούμε τον λόγο του Κυρίου, και ας είναι η επιστροφή Του, σήμερα, αύριο ή στο τέλος των αιώνων, για εμάς πηγή ειρήνης και χαράς.
Προσευχή : Μαρανάθα! Έλα Κύριε Ιησού. Αμήν.

+ Σελίμ Σφέιρ
Αρχιεπίσκοπος Μαρωνιτών Κύπρου

3rd Sunday of the Season of the Exaltation of the Holy Cross The great desolation, the return of the Son of Man Matthew 24 / 23 – 31

The Time of the Exaltation of the Holy Cross

Homily of His Excellency Msgr Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

3rd Sunday of the Season of the Exaltation of the Holy Cross

The great desolation, the return of the Son of Man
Matthew 24 / 23 - 31

Dear brothers and sisters in Christ,

1. The Lord Jesus continues to tell his people "in advance" what is going to happen.
This passage remains highly relevant today.
The Lord Jesus continues to foretell his people "in advance" what will happen. "The secret of the Lord is for those who fear him" (Ps. 25:14).
Since the Lord Jesus announced that there would be false messiahs, their numbers have only increased, and their lies have multiplied. Some expect heavenly salvation and spend their time trying to hasten His return. They choose the most suitable place for the Messiah's return. And they are ready to sacrifice everything to be in the right place at the right time, so that they can be the first to witness the Lord's return.
However the text of Matthew is very explicit on this subject, "do not believe it"!!!!
On the other hand, pay no attention to heaven at all, believing that we don't know the time, the day or the place anyway. That's why they just go about their daily lives, completely ignoring the idea of waiting for the Lord's probable return. They think they should concern themselves with

earthly matters and forget about heavenly concerns, which are not ours to know.
Both positions seem to lack confidence in the Lord's promise of his glorious return. Tradition attributes a response to various saints, suggesting that trust in our Lord is the most accurate answer to all these questions. When asked, "What would you do if the Lord's return were imminent?" the saint supposedly replied, "Well, I would continue playing as I usually do." I believe that the Lord has announced His return, not to frighten us, but to invite us, as many saints have done and understood, to keep an unfailing trust in him.
2. We must always be ready, for Jesus may return at any moment
This chapter of Matthew is an important one, warning of the potential dangers we face every day; but if we faithfully follow Jesus' word, then we will be free from the danger of false messiahs seeking to deceive us.
However, Jesus warns us to be vigilant and ready for "the coming of the Son of Man". When Jesus speaks of "the coming of the Son of Man", he is referring to his second advent, or return to earth. This event is also described as being "like a flash of lightning". Jesus then describes various signs of the end times, including famines, earthquakes and persecutions. He reminds us that we must remain vigilant and obedient if we are to be rewarded by entering His glorious Kingdom.
The events of the world and the galaxy are not meant to captivate us with the extraordinary but to confirm us in the ordinariness of what we can experience. Since the angels will come to gather us from the four corners of heaven, what do we have to fear? Let nothing disturb us, let us trust in the word of the Lord, and let his return, today, tomorrow or at the end of time, be for us a source of peace and joy.
Maranatha! Come Lord Jesus.

† Selim Sfeir
Maronite Archbishop of Cyprus

Martha and Mary (Luke 10 : 38-42)

Dear brothers and sisters in Christ,

The Canonization of Blessed Giorgio Frassati and Blessed Carlos Acutis.

Today in the holy city of Rome, our beloved Holy Father, Pope Leo XIV will solemnly elevate for the whole Church two new saints, Giorgio Frassati and Carlos Acutis. Both of these young men died very young, yet in their brief journey, they show that living for Christ takes nothing away from life but fills it with meaning and joy.

The saints are the experts in listening. Like Mary of Bethany, the saints are attentive to the voice of Christ.  They hear Him in the reading of the Gospel, they hear Him in the voice of the Church’s teaching, they hear Him in the voices of the poor and the immigrant, they hear Him in the silence of the Blessed Sacrament.  The saints don’t just hear Jesus, they listen to Him. This work of listening is to discover the voice of Christ in those right beside us, in our families and our place of work. It's also about trying to hear the voice of Christ in our contemporaries, some of whom are far from the Church.  Even in their estrangement, they are creatures of Logos, of reason, and can be unwitting transmitters of the truth.  We need to have hearts and ears capable of hearing Christ speaking from the most unlikely places.

Poor Martha in her busy kitchen of Bethany could hear Christ speaking in the other room, but she was so distracted, she couldn’t listen.  She got focused on her problems, her difficulties and her failures.  She was listening to herself and only hearing Jesus from a distance.

The Divine Logos created the human body as a custom designed parable: we have two ears and one mouth.  God is showing us that we have to do twice as much listening as we do speaking and listening is twice as hard as talking.

May our Blessed Mother, who’s beautiful birthday we shall celebrate tomorrow (for us Maronites, we think of our Lady of Mankee!) on September 8th, intercede for all of us to be betters listeners!

† Selim Sfeir

Maronite Archbishop of Cyprus